| kapitan administracji | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki |
11 batalion celny |
| Stanowiska |
kierownik referatu |
| Główne wojny i bitwy |
I wojna światowa |
| Odznaczenia | |
Henryk Heber (ur. 18 listopada 1892 w Stanisławowie, zm. 4 kwietnia 1964 w Londynie) – kapitan administracji (piechoty) Wojska Polskiego.
Życiorys
Urodził się 18 listopada 1892 w Stanisławowie. Pod koniec sierpnia 1914 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Wyższej Szkole Realnej w Śniatynie.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej. Jego oddziałem macierzystym był Pułk Piechoty Obrony Krajowej Nr 28, który w 1917 został przemianowany na Pułk Strzelców Nr 28. Na stopień aspiranta oficerskiego został mianowany ze starszeństwem z 1 maja 1915, a na stopień podporucznika ze starszeństwem z 1 stycznia 1916 w korpusie oficerów rezerwy.
Po zakończeniu wojny, jako były oficer armii austriackiej został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony do stopnia porucznika. U kresu wojny w listopadzie 1918 uczestniczył w obronie Lwowa w 1918 w trakcie wojny polsko-ukraińskiej. Został awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1919. Od czerwca 1921 do czerwca 1922 był historycznie pierwszym dowódcą 11 Batalionu Celnego w Kołomyi. W późniejszych latach 20 XX w. i 30 XX w. był oficerem 49 Pułk Piechoty w Kołomyi. W grudniu 1932 ogłoszono jego przeniesienie z 49 pp do Powiatowej Komendy Uzupełnień Kołomyja I na stanowisko kierownika referatu. W 1939 był kierownikiem I referatu ewidencji w Komendzie Rejonu Uzupełnień Kołomyja I.
Po zakończeniu II wojny światowej pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Zmarł po długiej chorobie 4 kwietnia 1964 w Londynie.
Jego żoną była pochodząca z rodziny ormiańskiej Stefania z domu Amirowicz (siostra ostatniego proboszcza w Śniatynie, ks. Kajetana Amirowicza), która w 1940 została deportowana w głąb ZSRR, zmarła w 1971 w wieku 77 lat. Mieli dwóch synów.
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Walecznych (przed 1923)
- Srebrny Krzyż Zasługi
- Signum Laudis Srebrny Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej
- Signum Laudis Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej
- Brązowy Medal Waleczności
Przypisy
- 1 2 Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Wyższej Szkoły Realnej w Śniatynie za rok szkolny 1915/16. Śniatyń: 1916, s. 29.
- ↑ Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Wyższej Szkoły Realnej w Śniatynie za rok szkolny 1915/16. Śniatyń: 1916, s. 28.
- ↑ Lista starszeństwa c. i k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1916 ↓, s. 76.
- 1 2 3 4 Lista starszeństwa c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1918 ↓, s. 109, 327.
- ↑ Wykaz oficerów 1920 ↓, s. 37.
- 1 2 3 4 Z żałobnej karty. „Biuletyn”. Nr 1 (6), s. 66, maj 1964. Koło Lwowian w Londynie.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 482.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 422.
- ↑ Prengel-Boczkowska 2009 ↓, s. 13.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 264.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 242.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 63, 199.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 46, 577.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 417.
- ↑ Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 292, 849.
- ↑ Nina Kordys: Ks. Kajetan Amirowicz, ostatni proboszcz parafii ormiańskiej w Śniatynie. kuriergalicyjski.com, 2017-06-11. [dostęp 2018-10-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-10-07)].
- ↑ Z żałobnej karty. „Biuletyn”. Nr 21, s. 116, grudzień 1971. Koło Lwowian w Londynie.
- ↑ Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 292.
Bibliografia
- Ranglisten der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1916. Wiedeń: 1916.
- Ranglisten der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1918. Wiedeń: 1918.
- Wykaz oficerów, którzy nadesłali swe karty kwalifikacyjne, do Wydziału prac przygotowawczych, dla Komisji Weryfikacyjnej przy Departamencie Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1920.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. T. 29. Kraków: 2006. ISBN 83-7188-899-6.
- Teresa Prengel-Boczkowska, Wstęp do inwentarza zespołu archiwalnego „Bataliony Celne”, Szczecin: Archiwum Straży Granicznej, 2009.