Henryk Hawrylak
Data i miejsce urodzenia

25 maja 1924
Lublin

Data śmierci

21 listopada 2013

Profesor nauk technicznych
Specjalność: mechanika maszyn i procesów
Alma Mater

Politechnika Wrocławska

Doktorat

1961

Profesura

1969

Doktor honoris causa
Politechnika Wrocławska – 2000
Politechnika Koszalińska – 2005
Politechnika Lubelska – 2005
Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Politechnika Wrocławska

Dziekan
Wydział

Mechaniczny

Okres spraw.

1967–1975
1990–1993

Odznaczenia

Henryk Hawrylak (ur. 25 maja 1924 w Lublinie, zm. 21 listopada 2013) – polski profesor, inżynier mechanik, specjalista w dziedzinie budowy i eksploatacji maszyn górnictwa odkrywkowego.

Życiorys

Od 1945 związany był ściśle z Wrocławiem, gdzie studiował i aktywnie uczestniczył zarówno w odbudowie miasta, jak i życia akademickiego wrocławskich uczelni. Studia ukończył w 1950, w 1961 obronił pracę doktorską, w 1965 habilitował się, w 1969 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1975 – zwyczajnego. Mąż architekt Jadwigi Grabowskiej-Hawrylak i ojciec Katarzyny Hawrylak-Brzezowskiej, miejskiego konserwatora zabytków (1995–2017) we Wrocławiu.

Jego działalność naukowa koncentrowała się na badaniach wpływu używanych w górnictwie narzędzi urabiania kopalin na geologię górotworu. Stworzył w tej dziedzinie szkołę naukową, której współpraca z innymi ośrodkami naukowymi, badawczo-rozwojowymi i przemysłowymi zaowocowała stworzeniem polskich koparek wielonaczyniowych i ładowarko-zwałowarek, produkowanych w zunifikowanych seriach. Ze szkoły tej wyszło do 2005 pięciu profesorów i czterech doktorów habilitowanych.

Był autorem ponad 120 publikacji naukowych (w tym 8 książkowych) i 90 niepublikowanych prac przeznaczonych dla przemysłu oraz promotorem 16 doktoratów. Przez ćwierć wieku kierował utworzonym przez siebie Zakładem Maszyn i Urządzeń Górnictwa Odkrywkowego w Instytucie Konstrukcji i Eksploatacji Maszyn Politechniki Wrocławskiej, był też dyrektorem tego Instytutu oraz prodziekanem i dziekanem Wydziału Mechanicznego PWr, Przewodniczącym Prezydium Senatu uczelni i Pełnomocnikiem Rektora ds. Rozwoju Kadry Naukowej. Członek Komitetu Budowy Maszyn Polskiej Akademii Nauk, członek prezydium Centralnej Komisji do spraw Stopni i Tytułów (naukowych), Przewodniczący Rady Naukowej Instytutu Górnictwa Odkrywkowego „Poltegor-Instytut” we Wrocławiu.

Wielokrotnie wyróżniany i odznaczany za działalność naukową, dydaktyczną i społeczną; między innymi, w roku 2000, otrzymał tytuł doktora honoris causa macierzystej Politechniki Wrocławskiej, a w 2005 – Politechniki Koszalińskiej oraz Lubelskiej.

Przypisy

  1. mgosz: Zmarł prof. Henryk Hawrylak z Politechniki Wrocławskiej. wroclaw.gazeta.pl, 2013-11-26. [dostęp 2013-11-27]. (pol.).
  2. Adriana Boruszewska: Wrocław: Kontrowersyjna konserwator zabytków kończy pracę. Gazeta Wrocławska, 2017-01-26. [dostęp 2018-02-26]. (pol.).
  3. Tytuły doktora honoris causa nadane przez Politechnikę Wrocławską. portal.pwr.wroc.pl. [dostęp 2011-02-23].
  4. Historia uczelni. tu.koszalin.pl. [dostęp 2011-02-23].
  5. Doktorzy honoris causa PL. pollub.pl. [dostęp 2011-02-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (15 maja 2011)].

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.