Henryk Kazimierz Gorgoń
pułkownik dyplomowany piechoty
Data i miejsce urodzenia

14 lipca 1894
Kołomyja

Data i miejsce śmierci

17 stycznia 1974
Ingolstadt

Przebieg służby
Lata służby

1914–1945

Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Formacja

Legiony Polskie

Jednostki

5 Pułk Piechoty
41 Pułk Piechoty
30 Pułk Piechoty
11 Pułk Piechoty

Stanowiska

dowódca batalionu
zastępca dowódcy pułku
dowódca pułku

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa (kampania wrześniowa)

Odznaczenia

Henryk Kazimierz Gorgoń (ur. 14 lipca 1894 w Kołomyi, zm. 17 stycznia 1974 w Ingolstadt) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 14 lipca 1894 w Kołomyi. W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich. Był podoficerem w 5 pułku piechoty. 18 marca 1919 został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 1 marca 1919 i pozostawieniem w macierzystym pułku.

3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 484. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a 10 lipca 1922 został zatwierdzony na stanowisku dowódcy I batalionu w 41 pułku piechoty w Suwałkach. 31 marca 1924 awansował do stopnia majora ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 i 128. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W czerwcu tego roku został przydzielony do Departamentu I Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie, pozostając na ewidencji 41 pp. W czerwcu 1926 został przeniesiony z Oddziału I Sztabu Generalnego do 30 pułku piechoty w Warszawie na stanowisko dowódcy II batalionu. Został przeniesiony jako legionista do oddziału, którego żołnierze w czasie zamachu stanu opowiedzieli się po stronie legalnych władz RP. 24 lipca 1928 roku ogłoszono jego przeniesienie do 5 pułku piechoty Legionów w Wilnie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. Latem 1929 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska. W grudniu 1929, po ukończeniu kursu próbnego i odbyciu stażu liniowego, został przyjęty do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza kursu normalnego 1929–1931. 24 grudnia 1929 został awansowany do stopnia podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 i 21. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 1 września 1931, po ukończeniu kursu i uzyskaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do 58 pułku piechoty w Poznaniu na stanowisko zastępcy dowódcy. Latem 1935 roku obowiązki zastępcy dowódcy przekazał ppłk. Bronisławowi Laliczyńskiemu i objął dowództwo 11 pułku piechoty w Tarnowskich Górach. 19 marca 1938 został awansowany do stopnia pułkownika.

W kampanii wrześniowej był dowódcą zgrupowania północnego Grupy Operacyjnej „Śląsk”. Po zakończeniu kampanii przebywał w niemieckiej niewoli, między innymi w Oflagu VII A Murnau. Po wyzwoleniu z niewoli pozostał na emigracji. Osiedlił się w Republice Federalnej Niemiec.

Zmarł 17 stycznia 1974 w Ingolstadt w Bawarii. Jego prochy zostały pochowany w grobowcu matki na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera XXIVB-14-7).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 Z żałobnej karty. „Biuletyn”. Nr 26, s. 97, Czerwiec 1974. Koło Lwowian w Londynie.
  2. ↑ Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 36 z 01.04.1919 r.
  3. ↑ Rocznik oficerski 1923 s. 245, 409.
  4. ↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 22 z 22.07.1922 r.
  5. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 61 z 29 czerwca 1924 roku, s. 364.
  6. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 16, 227 i 349.
  7. ↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 25 z 28.06.1926 r.
  8. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 46, 173.
  9. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 24 lipca 1928 roku, s. 219.
  10. ↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 15 z 23.08.1929 r.
  11. ↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 20 z 23.12.1929 r.
  12. ↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 7 z 23.10.1931 r.
  13. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 23, 586.
  14. ↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 10 z 4.07.1935 r.
  15. ↑ Ryszard Kaczmarek, Górny Śląsk podczas II wojny światowej. Między utopią niemieckiej wspólnoty narodowej a rzeczywistością okupacji na terenach wcielonych do Trzeciej Rzeszy, Katowice 2006, s. 31.
  16. ↑ Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych [online], zck-krakow.pl [dostęp 2021-09-30].
  17. ↑ Dekret Wodza Naczelnego L. 2630 z 16 lutego 1921 r. Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 8, poz. 239.
  18. ↑ M.P. z 1931 r. nr 251, poz. 335 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  19. ↑ M.P. z 1929 r. nr 123, poz. 302 „za zasługi na polu wyszkolenia wojska”.
  20. ↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 12 z 6 sierpnia 1929 r., s. 239.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.