Henry Hugh Pierson
Imię i nazwisko

Henry Hugh Pearson

Pseudonim

Edgar Mansfeld

Data i miejsce urodzenia

12 kwietnia 1815
Oksford

Pochodzenie

angielskie

Data i miejsce śmierci

28 stycznia 1873
Lipsk

Gatunki

muzyka poważna, muzyka romantyczna

Zawód

kompozytor

Henry Hugh Pierson, właśc. Pearson (ur. 12 kwietnia 1815 w Oksfordzie, zm. 28 stycznia 1873 w Lipsku) – angielski kompozytor.

Życiorys

Wbrew woli ojca, którego pragnieniem było aby syn został lekarzem, podjął naukę muzyki w Londynie u Thomasa Attwooda, jednego z uczniów W.A. Mozarta. W latach 1836–1839 studiował w Trinity College na Uniwersytecie Cambridge. Między 1839 a 1844 rokiem kształcił się w Niemczech u Carla Gottlieba Reissigera i Johanna Christiana Heinricha Rincka, pobierał też nauki w Pradze u Václava Jana Křtitela Tomáška. W Lipsku poznał Felixa Mendelssohna. W 1844 roku otrzymał posadę wykładowcy muzyki na Uniwersytecie Edynburskim, jednak po roku zrezygnował z niej, decydując się na wyjazd do Niemiec. Zmienił wówczas pisownię swojego nazwiska z Pearson na Pierson. Pod pseudonimem Edgar Mansfeld pisał też teksty poświęcone muzyce. W Niemczech poślubił Caroline Leonhardt, która pisała libretta do oper jego autorstwa.

Twórczość

Tworzył pod silnym wpływem Roberta Schumanna. Pisał pieśni do tekstów w języku angielskim i niemieckim. Napisana przez niego na melodię angielskiej Ye Mariners of England niemiecka pieśń patriotyczna O Deutschland hoch in Ehren zyskała popularność w czasie I wojny światowej. Utwory orkiestrowe Piersona cechują się tendencją do fabularyzacji zdarzeń dźwiękowych pod wpływem programu pozamuzycznego. W Anglii jego twórczość była krytykowana za zbytnie uleganie wpływom niemieckim.

Ważniejsze kompozycje

(na podstawie materiałów źródłowych)

Utwory orkiestrowe

  • Romantische Ouvertüre (1850)
  • poemat symfoniczny Makbet (1859)

Oratoria

  • Jerusalem (wyst. Norwich 1852)
  • Hezekiah (wyst. Norwich 1869; niedokończone)

Opery

  • Der Elfensieg (wyst. Brno 1845)
  • Leila (wyst. Hamburg 1848)
  • Contarini oder Die Veschworung zu Padua (wyst. Hamburg 1853; wersja zrewid. pt. Fenice wyst. Dessau 1883)

Muzyka do sztuk scenicznych

  • Faust, cz. 2 według Goethego (wyst. Hamburg 1854)
  • Jak wam się podoba według Szekspira (wyst. Lipsk 1874)
  • Romeo i Julia według Szekspira (wyst. Lipsk 1874)

Uwagi

  1. Także Hugo.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 8. Część biograficzna pe–r. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2004, s. 104–105. ISBN 978-83-224-0837-7.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 4 Levy–Pisa. New York: Schirmer Books, 2001, s. 2797–2798. ISBN 0-02-865529-X.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.