| Sposób odkrycia |
znaleziony |
|---|---|
| Państwo | |
| Terytorium | |
| Miejsce znalezienia |
Henbury |
| Data znalezienia |
1931 |
| Masa |
1200 kg |
| Typ | |
| Grupa |
IIIAB |
Położenie na mapie Terytorium Północnego | |
Położenie na mapie Australii | |
| 24°34′00″S 133°10′00″E/-24,566667 133,166667 | |
Panorama głównego krateru | |
| Ciało niebieskie | |
|---|---|
| Średnica krateru |
150 m (największy) |
| Głębokość krateru |
15 m |
| Wiek |
4,2 ± 1,9 ka |
Henbury – meteoryt żelazny należący do oktaedrytów typu III AB, znaleziony w 1931 niedaleko miejscowości Henbury w australijskim Terytorium Północnym, na południowy zachód od Alice Springs. Fragmenty meteorytu odkryli uczestnicy ekspedycji naukowej, zorganizowanej przez Uniwersytet Australii Południowej.
Jak dotąd na miejscu spadku zebrano 1200 kg materii meteorytowej. Masę meteoroidu przed upadkiem na Ziemię ocenia się na 2000 ton.
Kratery
Na miejscu spadku meteorytu odkryto łącznie 13 kraterów uderzeniowych, wybitych w miejscowych skałach osadowych. Największy krater ma 150 m średnicy. Ocenia się, że powstały one 4200 lat temu.
Miejsce upadku meteorytów jest objęte ochroną jako Henbury Meteorites Conservation Reserve.
Przypisy
Bibliografia
- Andrzej S Pilski, Nieziemskie skarby, Warszawa: Prószyński i S-ka, 1999, s. 90,91, ISBN 83-7180-173-4, OCLC 751197878.