Hemerobius
Linnaeus, 1758

Hemerobius cf. pini
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Podgromada

owady uskrzydlone

Rząd

sieciarki

Rodzina

życiorkowate

Rodzaj

Hemerobius

Hemerobiusrodzaj sieciarek (Neuroptera) z rodziny życiorkowatych (Hemerobiidae), dla której jest typem nomenklatorycznym. Został opisany przez Karola Linneusza w Systema Naturae w 1758 roku.

Gatunki zaliczane do tego rodzaju są szeroko rozprzestrzenione na niemal wszystkich kontynentach. Nie ma ich w Australii, na Antarktydzie oraz na wyspach Oceanu Spokojnego. Wiele z nich ma holarktyczny zasięg występowania, co najmniej 50 występuje na kontynencie amerykańskim.

Jak wszystkie życiorkowate, larwy i owady dorosłe są drapieżnikami – naturalnymi sprzymierzeńcami człowieka w biologicznej walce ze szkodnikami. Stwierdzono znaczny ich wpływ na regulację populacji szkodników wielu upraw rolnych i sadowniczych, m.in. na plantacjach kawowca, kukurydzy i ostrokrzewu paragwajskiego, wykorzystywanego w Ameryce Południowej do parzenia yerba mate. Sieciarki te żerują głównie na mszycach.

W zapisie kopalnym znane są z miocenu Kaukazu (H. incertus i H. prohumulinus) oraz z eocenu Anglii (H. tinctus).

Linneusz w swojej pracy zaliczył do rodzaju Hemerobius 15 gatunków sieciarek. Niektóre z nich (np. Hemerobius perla) zostały później przeniesione do innych rodzajów. Od tamtej pory opisano ponad 200 gatunków, z których obecnie ponad 100, po kolejnych rewizjach taksonomicznych, zalicza się do Hemerobius.

W Polsce stwierdzono występowanie następujących gatunków:

Kilka z nich zaobserwowano w kraju dopiero pod koniec XX wieku.

Zobacz też

Przypisy

  1. Hemerobius, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 1 2 ZooBank The Official Online Registry for Zoological Nomenclature: Hemerobius Linnaeus 1758. [dostęp 2010-11-11]. (ang.).
  3. Rogéria Inês Rosa Lara, Sérgio De Freitas. aracterização morfológica de espécies de Hemerobius Linnaeus, 1758 (Neuroptera, Hemerobiidae) associadas a cultivos de café (Coffea arabica L.), milho (Zea mays L.) e erva-mate (Ilex paraguariensis St. Hill.). „Revista Brasileira de Entomologia”. 47 (3), 2003. DOI: 10.1590/S0085-56262003000300011. (hiszp.).
  4. M. S. Engel, D. A. Grimaldi. The Neuropterid Fauna of Dominican and Mexican Amber (Neuropterida: Megaloptera, Neuroptera). „American Museum Novitates”. 3587, s. 1–58, 2007. (ang.). (pdf)
  5. Fauna Polski – charakterystyka i wykaz gatunków. Bogdanowicz W., Chudzicka E., Pilipiuk I. i Skibińska E. (red.). T. II. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2007, s. 286. ISBN 978-83-881470-7-4.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.