Heliodor Sztark
Data i miejsce urodzenia

28 marca 1886
Konin

Data i miejsce śmierci

3 lutego 1969
Weslaco, Teksas

Kier. Konsulatu RP w Kolonii
Okres

od 1919
do 1922

Następca

Eugeniusz Rozwadowski

Konsul RP w Leningradzie
Okres

od 1926
do 1928

Następca

Leon Różycki

Konsul Generalny RP w Szczecinie
Okres

od 1931
do 1938

Poprzednik

Jerzy Lechowski

Następca

Wacław Russocki

Konsul Generalny RP w Pittsburghu
Okres

od 1938
do 1945

Poprzednik

Karol Ripa

Odznaczenia

Heliodor Sztark (ur. 28 marca 1886 w Koninie, zm. 3 lutego 1969 w Weslaco, Teksas) – polski inżynier budownictwa, dyplomata, urzędnik konsularny, wykładowca akademicki, meloman.

Życiorys

Syn Daniela i Natalii z d. Peczke. Absolwent politechnik – w Darmstadt (Technische Hochschule zu Darmstadt) i Brnie (C. k. česká technická vysoká škola Františka Josefa v Brně). Był zatrudniony w Łodzi (Lolat Eisenbeton), Warszawie, Moskwie, na Białorusi oraz na kolei Murmańskiej (1915–1918). Z ramienia Polskiej Misji Wojskowej prowadził biuro werbunkowo-rejestracyjne w Archangielsku (1919). W tymże roku powraca do kraju podejmując służbę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, m.in. na stanowiskach – kier. konsulatu, wicekonsula/konsula w Kolonii (1919–1922), prac. MSZ (1922–1926), konsula w Leningradzie (1926–1928), prac. Departamentu Administracyjnego MSZ (1928–1931), konsula i kier. konsulatu/konsula generalnego w Szczecinie (1931–1938), prac. MSZ (1938), likwidatora poselstwa w Wiedniu w randze konsula gen. (1938), konsula gen. w Pittsburghu (1938–1945). Następnie osiadł w Weslaco w Teksasie, m.in. prowadząc lektorat z języka rosyjskiego w Pan American College w Edinburgu (obecnie University of Texas Rio Grande Valley) i w bazie lotniczej w Harlingen (Harlingen Air Force Base) oraz propagując utwory Chopina, Karłowicza i Szymanowskiego. Władał również angielskim, francuskim, niemieckim i rosyjskim. Został pochowany na cmentarzu katolickim w dolinie rzeki Rio Grande.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Rocznik Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na 1 czerwca 1939. Warszawa: Stowarzyszenie "Samopomoc Urzędników Polskiej Służby Zagranicznej", 1939, s. 242. [dostęp 2023-04-06].
  2. ↑ M.P. z 1925 r. nr 262, poz. 1083 „za pracę społeczno-organizacyjną na obczyźnie”.
  3. ↑ M.P. z 1932 r. nr 259, poz. 296 „za pracę na polu odzyskania niepodległości”.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.