Hatsukaichi

Terminal promowy Miyajimaguchi
Herb Flaga
Państwo

 Japonia

Prefektura

 Hiroszima

Wyspa

Honsiu

Region

Chūgoku

Burmistrz

Tarō Matsumoto

Powierzchnia

489,49 km²

Populacja (2022)
• liczba ludności
• gęstość


116 239
237 os./km²

Kod pocztowy

〒738-8501

Symbole japońskie
Drzewo

sakura

Kwiat

azalia satsuki (grupa odmian z gatunku Rhododendron indicum)

Położenie na mapie prefektury Hiroszima
Położenie na mapie Japonii
34°21′N 132°20′E/34,350000 132,333333
Strona internetowa

Hatsukaichi (jap. 廿日市市 Hatsukaichi-shi) – miasto portowe w zachodniej części Morza Wewnętrznego (Seto-naikai, dosł. Wewnętrzne Morze Cieśnin), w Japonii, na wyspie Honsiu (Honshū), w prefekturze Hiroszima (Hiroshima).

Hatsukaichi jest najbardziej znane ze swojej historii jako nadmorski targ i brama do chramu Itsukushima na wyspie Miyajima. Nazwa miasta wywodzi się od tradycyjnego, od okresu Kamakura (1185–1333), targu (市, ichi) produktów spożywczych, organizowanego 20. dnia (廿日, hatsuka) każdego miesiąca.

Itsukushima (Miyajima)

W granicach administracyjnych Hatsukaichi znajduje się główna atrakcja regionu, wyspa Itsukushima (Itsuku-shima) powszechnie znana jako Miyajima (Miya-jima), która słynie z chramu shintō i jego wielkiej bramy torii, zaliczanego do słynnych „trzech japońskich pejzaży” (Nihon-sankei), pozostałe dwa to: zatoka Matsushima i mierzeja Ama-no-hashidate.

W 1923 roku cała Miyajima została wyznaczona przez rząd jako miejsce o znaczeniu historycznym i niezwykle pięknym krajobrazie, a w 1950 włączona do Parku Narodowego Seto Naikai. W 1996 chram Itsukushima został wpisany na Listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Muzeum Sztuki Umi-Mori

Muzeum Sztuki Umi-Mori (Umi-no-mieru-mori Bijutsukan, Umi-Mori Art Museum) jest usytuowane na zboczu wzgórza, naprzeciwko wyspy Miyajima, z widokiem na Morze Wewnętrzne. Obejmuje obrazy m.in. takich malarzy, jak Seihō Takeuchi (1842–1942) i innych współczesnych japońskich artystów. Prezentowane są tam: flakony perfum z Europy, drzeworyty z okresu dynastii Qing w Chinach oraz japońskie zwoje emaki-mono. Muzeum organizuje warsztaty i prowadzi działania edukacyjne, które dają zwiedzającym okazję poznania artystycznego i kulturowego dziedzictwa różnych krajów i regionów.

Kendama

Kendama (bilboquet, cup-and-ball, ball in a cup, ring and pin) to tradycyjna zabawka, która dotarła do Japonii prawdopodobnie poprzez Holendrów (zob. Dejima) w okresie Edo. Obecna jej postać wywodzi się z Hatsukaichi, historycznie związanego z transportem drewna i rzemiosłem drewnianym, o czym świadczy piękno chramu Itsukushima.

Uważa się, że historia tej zabawki sięga starożytnych Chin, ale w rzeczywistości istnieją zapisy z XVI-wiecznej Francji jako rozrywce dzieci z rodzin arystokratycznych. Istnieje także opinia, że w dawnych czasach używano jej również do treningu myśliwskiego.

W okresie Meiji (1868–1912) mieszkańcy miasta rozpoczęli produkcję różnych drewnianych zabawek metodą toczenia drewna. Turyści odwiedzający Miyajimę chętnie kupowali je jako pamiątki.

W 1918 roku pewien rzemieślnik ulepszył dawną formę kendamy i stworzył tę znaną dzisiaj. Trzy lata później założył fabrykę drewnianych zabawek. Po zmiennych okresach popularności i braku zainteresowania władze miasta i rzemieślnicy postanowili przywrócić modę na tę tradycyjną zabawkę zręcznościową. Od 2011 roku zabawka jest dystrybuowana do wszystkich klas pierwszych szkół podstawowych.

W 1979 roku odbył się pierwszy w historii ogólnokrajowy turniej kendamy. Od 2000 roku miasto Hatsukaichi promuje się jako „miejsce narodzin kendamy”. Swoje wysiłki zwróciło na entuzjastów z zagranicy, zwłaszcza z Ameryki, tworząc pierwszy w historii „Puchar Świata Kendama” w 2014 roku. Od tego czasu turniej odbywa się co roku. Ze względu na pandemię przeniósł się czasowo do serwisu internetowego, ale w 2022 roku w Hatsukaichi uczestnicy częściowo powrócili do bezpośredniego współzawodnictwa o mistrzostwo świata.

Położenie

Hatsukaichi graniczy z miastami: Hiroszima, Ōtake, Iwakuni, Masuda.

Historia

Miasto otrzymało rangę administracyjną 市 (-shi) w 1988 roku.

Galeria

Uwagi

  1. ↑ W piśmiennictwie polskim dot. Japonii przyjęto słowo „chram” jako tłumaczenie jinja, a słowo „świątynia” – buddyjskiej tera (o-tera). Podobnie jest w innych językach, w tym w języku angielskim: jinja → „shrine”, tera → „temple”.

Przypisy

  1. ↑ 人口と世帯数. Hatsukaichi City. [dostęp 2022-12-16]. (jap.).
  2. 1 2 市の木、市の花. Hatsukaichi City. [dostęp 2022-12-16]. (jap.).
  3. ↑ Hatsukaichi. Expedia, Inc., 2022. [dostęp 2022-12-16]. (ang.).
  4. ↑ About the Museum. Umi-Mori Art Museum, 2018. [dostęp 2022-12-16]. (ang.).
  5. ↑ 新明解国語辞典. Tokyo: Sanseido Co., Ltd., 2018, s. 469. ISBN 978-4-385-13107-8.
  6. 1 2 3 The History of Kendama. 一般社団法人はつかいち観光協会, 2022. [dostęp 2022-12-17]. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.