Hatamoto (jap. 旗本 u sztandaru) – samuraj w bezpośredniej służbie shōgunów Tokugawa w feudalnej Japonii. Mimo że wszystkie trzy siogunaty w historii Japonii posiadały oficjalnych wasali, w przypadku dwóch wcześniejszych określano ich jako gokenin. W okresie Edo hatamoto byli wyższą grupą wasali rodu Tokugawa, a gokenin niższą. Różnica między nimi opierała się przede wszystkim na poziomie dochodu. Dodatkowo, hatamoto mieli prawo audiencji u shōguna (to prawo nie przysługiwało gokenin). Słowo hatamoto dosłownie oznacza „u podstawy sztandaru” i jest często tłumaczone jako „chorąży”.

Przypisy

  1. ↑ Herman Ooms: Charismatic bureaucrat: a political biography of Matsudaira Sadanobu, 1758-1829. Chicago: The University of Chicago press, 1975, s. 190. ISBN 0-226-63031-5.
  2. ↑ Kyōichi Ogawa: Edo no hatamoto jiten. Tokyo: Kōdansha, 2003, s. 43. ISBN 4-06-273616-0.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.