Haiden | |
| Państwo | |
|---|---|
| Miejscowość | |
| Typ budynku | |
| Rozpoczęcie budowy |
XVII wiek |
Położenie na mapie Tokio | |
Położenie na mapie Japonii | |
Położenie na mapie prefektury Tokio | |
| 35°41′36,79″N 139°42′18,66″E/35,693553 139,705183 | |
| Strona internetowa | |
Hanazono-jinja (jap. 花園神社) – chram shintō w Tokio, w dzielnicy Shinjuku, w Japonii. Jest ośrodkiem kultu Inari, opiekuńczego bóstwa uprawy ryżu i pięciu zbóż.
Historia
Początki chramu nie są znane. Wiadomo jednak, że istniał już w 1590 roku, kiedy Ieyasu Tokugawa przejął Edo (ob. Tokio). Wkrótce potem, w 1603 roku, Ieyasu ustanowił Edo stolicą Japonii. W ramach przydziałów ziemi w latach 1624–1644 jeden z wasali otrzymał ziemię od siogunatu pod budowę swojej rezydencji na obszarze, który obejmował teren chramu. Otrzymał on rekompensatę w postaci obecnej ziemi, która należała wcześniej do klanu Owari Ze względu na to, że była ona porośnięta wieloma kolorowymi kwiatami, uważa się, że od tego czasu pochodzi nazwa Hanazono, co tłumaczy się jako Ogród Kwiatowy.
Opis
Chram poświęcony jest kami bogactwa i płodności Inari, strzeże okolicy, jej mieszkańców, kupców, rzemieślników i artystów.
W przeszłości chram reprezentował synkretyzm shintō-buddyjski. Był bowiem połączony ze świątynią buddyjską szkoły shingon, a główny kapłan tej świątyni był jednocześnie głównym kapłanem chramu. W 1868 roku usunięto budynki buddyjskie z terenu chramu i przeznaczono go wyłącznie dla kultu sintoistycznego.
Festiwale
Chram jest miejscem comiesięcznych festiwali. Jednym z nich jest Festiwal Koguta (酉の市, Tori-no-ichi, Koguci Jarmark), który odbywa się w listopadzie i jest rodzajem japońskiego święta dziękczynienia. Jest wówczas udekorowany setkami lampionów. Festyn ten kojarzy się także z ozdobnymi, bambusowymi grabiami (kumade, „niedźwiedzia łapa”), które przynoszą szczęście i są kupowane jako talizman.
Galeria
- Droga do chramu
- Hanazono-jinja
- Torii oznaczają przejście od rzeczywistości ziemskiej do sfery transcendentnej
- Festiwal Koguta w listopadzie
- Kramy oferujące kolorowe kumade
- Kumade w stylu okresu Edo
- Jarmark
- Ema, tabliczki wotywne
Uwagi
- ↑ W piśmiennictwie polskim dot. Japonii przyjęto słowo „chram” jako tłumaczenie jinja, a słowo „świątynia” – buddyjskiej tera (o-tera). Podobnie jest w innych językach, w tym w języku angielskim: jinja → „shrine”, tera → „temple”.
- ↑ Inari → według klasycznego shintō, Uka-no-mitama-no-kami, bóstwo opiekuńcze uprawy ryżu i pięciu zbóż. Ich rodzaje zmieniały się na przestrzeni wieków i w zależności od regionów. Określenia używano także w odniesieniu do ziarna w ogóle, np. „obfitość pięciu ziaren” (owoce rosną obficie). Do „pięciu ziaren” zaliczano rośliny uprawne, które nie są zaliczane do „zbóż” oraz inne ważne uprawy, np. fasolę i konopie.
- ↑ Owari-Tokugawa (Owari Tokugawa-ke) → jedna z „trzech szanownych rodzin” (gosanke), które wywodziły się od najmłodszych synów Ieyasu Tokugawy, a więc należały do shimpan-daimyō.
- ↑ Kumade → bambusowe grabie służące m.in. do sprzątania jesiennych liści, w przeszłości „pazury” wykonywano także z żelaza, gdyż służyły także jako broń.
Przypisy
- 1 2 3 4 花園神社縁起. Hanazono Shinto Shrine, 2004. [dostęp 2021-03-12]. (jap.).
- 1 2 3 Johannes Schonherr: Hanazono Shrine Shinjuku Tokyo. Japan Tourist Info, 2021. [dostęp 2021-03-12]. (ang.).
- ↑ Kenkyusha's New Japanese-English Dictionary. Tokyo: Kenkyusha Limited, 1991, s. 1843. ISBN 4-7674-2015-6.
- ↑ 新明解国語辞典. Tokyo: Sanseido Co., Ltd., 2018, s. 418, 1103. ISBN 978-4-385-13107-8.
Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona chramu (jap.)
- Informacja i zdjęcia chramu (ang.)