Hamulec elektromagnetyczny – rodzaj hamulca stosowanego w pojazdach szynowych. W odróżnieniu od hamulców eksploatacyjnych pozbawiony jest regulacji siły hamującej i działa zawsze z jej maksymalną wartością.
Składa się z płozy, w której wbudowane są elektromagnesy. Elektromagnesy mogą być ułożone wzdłuż belki lub w poprzek. W przypadku wzdłużnego ułożenia elektromagnesów, po naciśnięciu hamulca następuje zwolnienie pneumatycznej blokady płozy. Następnie prąd elektryczny płynący przez elektromagnes powoduje dociśnięcie płozy do szyny na skutek powstania silnego pola magnetycznego. Powstaje wówczas siła tarcia, która jest w stanie ograniczyć prędkość pojazdu aż do jego całkowitego zatrzymania.
Hamulec takiego typu działa bezpośrednio na szynę, a jego funkcjonowanie nie jest uzależnione od wartości tarcia statycznego między kołem a szyną.
Obecnie w wagonach szybkiej kolei stosuje się specjalne hamulce elektromagnetyczne przystosowane do zatrzymywania pojazdów rozpędzających się do prędkości powyżej 200 km/h. Dzięki większej skuteczności i wytrzymałości na ścieranie są lepszą alternatywą niż te stosowane powszechnie np. w tramwajach.
Przypisy
- 1 2 Jacek Skowron, Hamulce elektromagnetyczne w pojazdach szynowych, „Symulacja w Badaniach i Rozwoju”, 3 (3), 2012.
- ↑ Andreas Steimel, Elektrische Triebfahrzeuge und ihre Energieversorgung Grundlagen und Praxis, wyd. 2, München: Oldenbourg Industrieverlag, 2006, s. 211, ISBN 978-3-8356-3090-1, OCLC 162327481 [dostęp 2021-08-07] (niem.).
- 1 2 Joachim Ihme, Schienenfahrzeugtechnik, wyd. 2, Wiesbaden: Springer Fachmedien Wiesbaden, 2019, s. 128-129, ISBN 978-3-658-24923-6, OCLC 1189425640 [dostęp 2021-08-07].