Halsztuk (daw. halsztuch od niem. Halstuch) – wyparta przez krawat trójkątna (według innego źródła prostokątna lub kwadratowa) chusta noszona na szyi przez mężczyzn w XVIII i XIX wieku; biała lub kolorowa, często haftowana.

Halsztuk pojawił się we Francji w 1660 roku jako element wojskowego ubioru, w 1670 roku przeszedł do mody cywilnej. Służył do obwiązywania wysokiego kołnierzyka koszuli jako rodzaj długiego krawata układanego i wiązanego w różny sposób, zależnie od pory dnia i okoliczności.

Sposób noszenia chustki zmieniał się na przestrzeni lat. W XVIII wieku wiązana z przodu na wysokim kołnierzyku koszuli, lub zapinana na sprzączkę z tyłu i uzupełniana z przodu np. żabotem. W XIX wieku wiązano je z przodu na ozdobne węzły lub kokardy.
Halsztuk wyszedł z użycia około 1860 roku.

Przypisy

  1. 1 2 Nowa encyklopedia PWN. T. 2, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1995, ISBN 83-01-11097-X.
  2. ↑ Władysław Kopaliński: Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1989.
  3. 1 2 3 4 5 6 Sztuka świata. T. 17. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, ISBN 978-83-213-4726-4.
  4. ↑ Anna Sieradzka: Tysiąc lat ubiorów w Polsce. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2003, s. 317, ISBN 83-213-4257-4.
  5. ↑ Krystyna Kubalska-Sulkiewicz, Monika Bielska-Łach, Anna Manteuffel-Szarota: Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007.

Zobacz też

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.