Działania pierwszego etapu wojny (1941–1942)

Przed rozpoczęciem działań II wojny światowej na Pacyfiku, okręt przypłynął 2 grudnia 1941 roku do Mako na Peskadorach. W pierwszym etapie wojny, „Hagikaze” ze swoim dywizjonem eskortował okręty sił głównych Zespołu Południowego wiceadmirała Nobutake Kondō, osłaniającego inwazję na Malaje, Filipiny, a następnie Holenderskie Indie Wschodnie. Od 4 grudnia operował wraz z flotą z Mako, eskortując też konwoje inwazyjne na Malaje, następnie od 18 stycznia 1942 roku operował z Palau i od 21 lutego z zatoki Staring na Celebesie. Od 25 lutego osłaniał zespół uderzeniowy lotniskowców w działaniach na południe od Jawy, m.in. w ataku lotniczym na Tjilatjap 5 marca. Od 27 marca eskortował zespół zaopatrzeniowy dla lotniskowców operujących na Oceanie Indyjskim, po czym 22 kwietnia powrócił do Yokosuki w Japonii, gdzie został dokowany.

Następnie, w dniach 4–5 czerwca 1942 roku, „Hagikaze” pod nowym dowódcą brał udział w osłonie lotniskowców wiceadmirała Nagumo podczas powietrzno-morskiej bitwy pod Midway. Wraz z bliźniaczym „Maikaze” ratował rozbitków z tonącego lotniskowca „Kaga”, po czym pomagał dobić torpedami ciężko uszkodzony „Akagi”. Od 9 czerwca do 12 lipca działał na północnym obszarze operacyjnym, eskortując tam lotniskowiec „Zuihō” i patrolując na południowy wschód od Aleutów.

Rejon Wysp Salomona (1942–1943)

14 lipca 1942 r. 4 Dywizjon Niszczycieli został włączony w skład 10. Eskadry Niszczycieli 3. Floty, operującej na obszarze archipelagu Wysp Salomona, gdzie toczyły się intensywne walki o Guadalcanal. Na początku sierpnia „Hagikaze” eskortował dwa transportowce wojska z Saeki (Hiroszima) na Saipan, a następnie Truk. W dniach 16–18 sierpnia wziął udział w nocnej misji transportu żołnierzy z Truk na Guadalcanal (nazywanej przez Amerykanów Tokyo Express), po której 19 sierpnia został poważnie uszkodzony przez lotnictwo amerykańskie. Bomba z bombowca B-17 zniszczyła wieżę artylerii nr 3 na rufie, powodując też zalanie magazynu amunicji, uszkodzenia steru i wałów napędowych, ograniczając prędkość do 6 węzłów. 33 osoby zginęły, a 13 zostało rannych. Dopiero 24 sierpnia niszczyciel dotarł z powrotem do Truk, eskortowany przez bliźniaczy „Arashi”. Po prowizorycznych naprawach, w dniach 1–8 października 1942 roku popłynął na remont do Yokosuki (pod koniec musiał być holowany przez niszczyciel „Yamagumo”).

Po remoncie, od 28 lutego 1943 roku do początku kwietnia „Hagikaze” eskortował okręty pomiędzy Japonią a Truk, a następnie między Truk a Rabaulem. 30 kwietnia i 4 maja pływał w nocnych misjach transportu żołnierzy z wyspy Shortland na Kolombangarę. W czerwcu eskortował lotniskowce „Chūyō” i „Unyō” z Truk do Yokosuki, a w dniach 10-15 lipca, pod nowym dowództwem, osłaniał płynący do Truk zespół floty z Japonii, po czym eskortował stamtąd zespół krążowników i transportowiec wodnosamolotów „Nisshin” z wojskiem do Rabaulu. 21–22 lipca eskortował „Nisshin” w rejsie transportowym wojska na wyspę Shortland, będąc okrętem flagowym dowódcy całego 10. Dywizjonu Niszczycieli kontradmirała Morikazu Osugi, a po zatopieniu „Nisshin” przez lotnictwo, brał udział w ratowaniu rozbitków. 27 lipca „Hagikaze” wyruszył w nocną misję transportu wojska z Rabaulu do zatoki Rekata (wyspa Santa Isabel), a 1 sierpnia – na Kolombangarę.

Podczas powtórnej operacji transportu wojska na Kolombangarę 6 sierpnia 1943 roku, „Hagikaze” był okrętem flagowym dowódcy 4. Dywizjonu komandora Kaju Sugiury. Tuż przed północą w nocy z 6 na 7 sierpnia doszło do bitwy w Zatoce Vella, między wyspami Vella Lavella i Kolombangara, w której „Hagikaze” został zatopiony przez amerykańskie niszczyciele USS „Dunlap”, USS „Craven” i USS „Maury”, w rejonie pozycji 7°50′S 156°55′E/-7,833333 156,916667, wraz z niszczycielami „Arashi” i „Kawakaze”. „Hagikaze”, prowadzący szyk, został trafiony dwiema torpedami, a następnie dobity artylerią i zatonął ok. 0.18. Zginęło 178 członków załogi, ocaleli m.in. dowódca okrętu kmdr ppor. Masahiro Makoshi i dowódca dywizjonu kmdr Kaju Sugiura. 15 października 1943 roku okręt został oficjalnie skreślony z listy floty.

Uzbrojenie i wyposażenie

• 6 dział 127 mm w wieżach dwudziałowych (3 x II).
  • długość lufy – L/50 kalibrów, kąt podniesienia 55°
• 4 działka przeciwlotnicze 25 mm Typ 96 (2 x II)
• 8 wyrzutni torpedowych 610 mm Typ 92 (2 x IV, 16 torped Typu 93)
• 2 miotacze bomb głębinowych (16 bomb głębinowych)