HMS E4 | |
| Historia | |
| Stocznia | |
|---|---|
| Położenie stępki |
16 maja 1911 |
| Wodowanie |
5 lutego 1912 |
| Royal Navy | |
| Wejście do służby |
28 stycznia 1913 |
| Wycofanie ze służby |
21 lutego 1922 |
| Los okrętu |
sprzedany i zezłomowany |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
676 ton (wynurzony), |
| Długość |
54 metry |
| Zanurzenie |
4,7 metra |
| Napęd | |
| dwa spalinowe silniki disla 1750 KM, dwa silniki elektryczne 600 KM | |
| Prędkość |
15 węzłów na powierzchni |
| Zasięg |
5600 km przy 10 węzłach |
| Uzbrojenie | |
| cztery wyrzutnie torpedowe 450 mm | |
| Załoga |
30 |
HMS E4 – brytyjski okręt podwodny typu E. Zbudowany w latach 1911–1912 w Vickers w Barrow-in-Furness. Okręt został wodowany 5 lutego 1912 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 28 stycznia 1913 roku.
W 1914 roku E4 stacjonował w Harwich przydzielony do Ósmej Flotylli Okrętów Podwodnych (8th Submarine Flotilla) pod dowództwem Lt. Cdr. Ernesta W. Leira.
28 sierpnia 1914 roku okręt brał udział w pierwszej bitwie koło Helgolandu.
24 września 1915 roku okręt podwodny E4 został zaatakowany przez niemiecki sterowiec SL3. 15 sierpnia 1916 roku biorący udział w manewrach w pobliżu Harwich E4 pod dowództwem Lt. Cdr. J. T. Tenisona, został staranowany przez uczestniczący w tych samych ćwiczeniach HMS E41. E4 zatonął w ciągu około dwóch minut. Nikt z jego załogi nie ocalał. Z HMS E41 zostało uratowanych tylko 14 z 30 marynarzy. Oba okręty zostały odnalezione, wydobyte i powróciły do służby.
HMS E4 został sprzedany do Upnor Ship Breaking Company i zezłomowany.
Przypisy
Bibliografia
- Robert Hutchinson: Jane's Submarines: War Beneath the Waves from 1776 to the Present Day. Londyn: HarperCollins, 2001, s. 44. ISBN 978-0-00-710558-8. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Okręty podwodne typu E. battleships-cruisers.co.uk. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. na stronie internetowej Battlecruisers.co.uk
- HMS E4, Submarines Association, Barrow-in-Furness Branch
- E Class Coastal Submarine. [dostęp 2015-12-20]. (ang.).