HCFC (ang. hydrochlorofluorocarbons, w języku polskim bywa używana nazwa wodorochlorofluorowęglowodory) – organiczne związki chemiczne z grupy freonów. Są to pochodne węglowodorów, w których część atomów wodoru została zastąpiona atomami chloru i fluoru.

Stosowane jako czynniki chłodnicze, np. R-22, R-401A, R-402A, R-408A i R-409A. HCFC uważane za przyczyniające się do powstawania dziury ozonowej, chociaż ich czas istnienia w atmosferze jest znacznie krótszy niż chlorofluorowęglowodorów (CFC); mają jednak wysoki potencjał tworzenia efektu cieplarnianego. Niektóre HCFC (np. R-401A – mieszanina R-22, R-152a i R-124) są przeznaczone do zastępowania innych freonów (np. R-12) w instalacjach chłodniczych.

Przypisy

  1. 1 2 Elmar Uherek, Chlorofluorowęglowodory (CFC) i wodorochlorofluorowęglowodory (HCFC), [w:] Encyklopedia Klimatologiczna ESPERE [online], Uniwersytet Jagielloński, 11 maja 2004 [zarchiwizowane z adresu 2020-05-27].
  2. ↑ Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową (Dz.U. z 2004 r. nr 121, poz. 1263).
  3. 1 2 U. Stęplewska, K. Maćkowiak, P. Kuleta, Syntetyczne czynniki chłodnicze - przegląd regulacji prawnych, „Przemysł Spożywczy”, 63 (9), Wydawnictwo SIGMA-NOT, 2009, s. 26-29 [dostęp 2020-05-28].
  4. 1 2 HCFC - R401A [online], refrigerants.com [dostęp 2020-05-27].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.