Gwanghwamun (Hangul: 광화문; Hanja: 光化門) – główna i największa brama Pałacu Gyeongbokgung w Jongno-gu, Seul, Korea Południowa. Znajduje się przy trójkierunkowym skrzyżowaniu na północnym końcu 600-metrowej ulicy Sejongno w śródmieściu Seulu. Stanowiła główny punkt orientacyjny i symbol stolicy za czasów dynastii Joseon. Budowla była wielokrotnie niszczona, co uczyniło ją w przeszłości ruiną. Trwające od grudnia 2006 roku prace konserwatorskie bramy zakończyły się 15 sierpnia 2010 roku, wtedy też została ona ponownie otwarta dla zwiedzających.

Historia

Brama Gwanghwamun po raz pierwszy została zbudowana w 1395 roku jako brama prowadząca do Pałacu Gyeongbokgung, głównego i najważniejszego pałacu królewskiego w czasie dynastii Joseon. W 1592 roku, w trakcie inwazji japońskiej, brama została zniszczona przez pożar i pozostawiona w gruzach przez ponad 250 lat.

Brama, wraz z resztą zamku, została przebudowana w 1867 roku przez zakon regenta Daewongun, podczas panowania cesarza Gojong. Brama stała aż do 1926 roku, kiedy to japoński rząd postanowił ją zdekonstruować i przenieść na południowy wschód, aby zrobić miejsce ogromnemu budynkowi administracji z siedzibą generalnego gubernatora Japonii (obecnie znajduje się tam Narodowe Muzeum Korei).

Wojna Koreańska całkowicie zniszczyła drewnianą strukturę Gwanghwamun, a kamienna podstawa bramy leżała w kompletnej rozsypce. W 1963 roku, podczas kiedy panował Park Chung-hee, brama ponownie została przeniesiona przed budynek administracyjny. Zniszczona drewniana struktura została odbudowana za pomocą cementu. Brama stała się symbolem cierpień narodu koreańskiego i w 2006 roku poddano ją gruntownej renowacji w ramach projektu wspieranego przez książęcą fundację charytatywną. Bramę rozebrano i przeniesiono na jej pierwotne miejsce. Cementową podstawę odrestaurowano na nowo w drewnie.

Przypisy