Gustav Ernesaks (ur. 12 grudnia 1908 we wsi Perila w gminie Raasiku, zm. 24 stycznia 1993 w Tallinnie) – radziecki i estoński kompozytor, dyrygent i pedagog.

Życiorys

Uczył się kompozycji w Konserwatorium Tallińskim, w którym w 1931 ukończył klasę pedagogiki, a w 1934 klasę kompozycji, później pracował w szkołach jako nauczyciel muzyki i jako dyrygent chórów, 1937-1941 wykładał na Wydziale Pedagogicznym w Konserwatorium Tallińskim. Podczas wojny ZSRR z Niemcami mieszkał w Jarosławiu, gdzie kierował zespołami artystycznymi, w 1944 założył Męski Chór Estonii (od 1952: Akademicki, a od 1989 Narodowy Męski Chór Estonii) i kierował nim do 1975. Jednocześnie w latach 1944–1946 był dziekanem i od 1945 profesorem Konserwatorium Tallińskiego. W 1944 skomponował muzykę do hymnu Estońskiej SRR. Poza tym komponował opery, kantaty, poematy symfoniczne i pieśni chóralne. 30 grudnia 1956 otrzymał tytuł Ludowego Artysty ZSRR. Był deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR od 4 do 7 kadencji i członkiem Zarządu Związku Kompozytorów Estońskiej SRR. Został pochowany na Cmentarzu Metsakalmistu w Tallinnie.

Odznaczenia i nagrody

• Order Estońskiego Czerwonego Krzyża IV Klasy (1939)
• Medal Sierp i Młot Bohater Pracy Socjalistycznej (15 listopada 1974)
• Order Lenina (trzykrotnie - 1951, 1967 i 1974)
• Order Rewolucji Październikowej (11 grudnia 1978)
• Order Czerwonego Sztandaru Pracy (18 sierpnia 1946)
• Order Honoru (29 grudnia 1988)
• Order „Znak Honoru” (1965)
• Nagroda Stalinowska (dwukrotnie - 1947 i 1951)
• Nagroda Leninowska (1970)
• Nagroda Państwowa Estońskiej SRR (sześciokrotnie - 1947, 1948, 1949, 1950, 1959 i 1965)

I medale.

Przypisy

Bibliografia

• http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=11206 (ros.)