Guldynka – rodzaj długiej myśliwskiej broni palnej używanej w XVII-XVIII wieku.
Świadectwa literackie wskazują, że była bronią gwintowaną. Od innych broni myśliwskich miała różnić się większym kalibrem, będąc przeznaczona na zwierzynę grubą – w odróżnieniu od małokalibrowych np. „ptaszniczek”, przeznaczonych do polowań na ptaki. Jakub Haur w XVII wieku uważał ją za broń stosowaną do polowania na dziki. Jednakże w innych źródłach określana jest jako „licha strzelba myśliwska” albo „podlejszego gatunku.
Według Zygmunta Glogera, powołującego się na domniemania Jana Karłowicza, nazwa tej strzelby mogła pochodzić od kurlandzkiego miasta Goldingen (obecnie Kuldyga na Łotwie).
Zobacz też
Uwagi
- ↑ Jako broń lżejsza od muszkietu, ładowana również siekańcami, pojawia się we współczesnej literaturze przygodowej (Wyspa Robinsona Arkadego Fiedlera), choć w tym przypadku nazwa odnosi się do broni produkcji hiszpańskiej, czyli niemającej z oryginalnymi guldynkami nic wspólnego).
Przypisy
- ↑ Por. Aleksander Brückner: Słownik etymologiczny języka polskiego. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1997, s. 163.
- 1 2 Guldynka. W: Zygmunt Gloger: Encyklopedja staropolska ilustrowana. T. 2. Warszawa: P. Laskauer i W. Babicki, 1901, s. 222.
- ↑ M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego, Warszawa 1916; M. Arcta Słownik staropolski, Warszawa 1920.
Bibliografia
- Włodzimierz Kwaśniewicz: 1000 słów o dawnej broni palnej. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1987, s. 62-63, ISBN 83-11-07350-3
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.