Guido Turchi (ur. 10 listopada 1916 w Rzymie, zm. 15 września 2010 w Wenecji) – włoski kompozytor, pedagog i krytyk muzyczny.

Życiorys

Uczył się gry na fortepianie i kompozycji w konserwatorium w Rzymie u Cesare Dobiciego, Antonio Ferdinandiego i Alessandro Bustiniego (dyplom 1940), następnie odbył studia podyplomowe w Akademii Muzycznej św. Cecylii u Ildebrando Pizzettiego. Był wykładowcą konserwatorium w Rzymie (1941–1967 i od 1972) oraz dyrektorem konserwatoriów w Parmie (1966–1970) i Florencji (1970–1972). Pełnił funkcję dyrektora artystycznego Accademia Filarmonica Romana (1963–1966), Teatro Comunale w Bolonii (1968–1970), Akademii Muzycznej św. Cecylii w Rzymie (1972–1976), Accademia Musicale Chigiana w Sienie (1978–1986) i Teatro Angelicum w Mediolanie (od 1988). Był konsultantem muzycznym RAI, autorem krytyk muzycznych publikowanych w „Corriere della Sera” oraz redaktorem działu teatru muzycznego w Enciclopedia dello spettacolo.

Twórczość

Dorobek kompozytorski Turchiego jest stosunkowo skromny, na co wpłynęły krytyczna postawa wobec własnej twórczości oraz zaangażowanie czasowe w działalność organizacyjną i pedagogiczną. Jego styl muzyczny ukształtował się pod wpływem twórczości Béli Bartóka i pozostał odległy od trendów awangardowych. Głównym dziełem Turchiego jest zamówiona przez La Scalę opera Il buon soldato Svejk na podstawie powieści Jaroslava Haška, pracy nad którą kompozytor poświęcił 10 lat.

Ważniejsze kompozycje

(na podstawie materiałów źródłowych)

Przypisy