Guairá (hiszp. Saltos del Guairá, port. Salto das Sete Quedas do Guaíra) – nieistniejący już wodospad na rzece Parana.

Opis

Wodospad położony był na podłożu bazaltowym na rzece Parana i tworzony był przez 18 progów. Wodospady powstały w miejscu, gdzie rzeka Parana przecina piaskowcowe góry Sierra de Maracayú. Tworzący się kanion zwężał w tym miejscu koryto rzeki z 381 do 61 metrów.

Ilość wody przepływająca przez wodospady Guairá była ośmiokrotnie większa niż w pobliskich wodospadach Iguazú i kształtowała się na średnim poziomie 13 309 m³/sek. Wysokość najwyższej pojedynczej strugi wynosiła 40 metrów, a wysokość całkowita 114 metrów. Wodospady były słyszane z odległości 32 km.

Wodospad zlokalizowany był na granicy Brazylii i Paragwaju. Bezpośrednio na wschód od wodospadu znajduje się brazylijska miejscowość Guaíra.

Nazwa

Hiszpańska nazwa Saltos del Guairá została nadana na cześć jednego z wodzów plemienia Guarani, natomiast portugalska nazwa Salto das Sete Quedas do Guaíra pochodzi od siedmiu głównych progów tworzących ten wodospad.

Historia

Wodospady po raz pierwszy były wzmiankowane przez jezuickich misjonarzy XVI wieku. Przez długi czas, ze względu na swoje rozmiary i wygląd, stanowiły dużą atrakcję turystyczną, jednak w 1982 roku zostały zalane przez wody spiętrzone za sprawą budowy zapory i największej wówczas hydroelektrowni na świecie – Itaipu (obecnie druga co wielkości hydroelektrownia po Zaporze Trzech Przełomów).

Przypisy