Gruczoł jarzmowy (dawniej ślinianka oczodołowa; glandula zygomatica) – gruczoł ślinowy występujący u drapieżnych.
Gruczoł jarzmowy jest ślinianką surowiczo-śluzową (produkuje wydzielinę i surowiczą, i śluzową).
U innych ssaków gruczołu jarzmowego nie wyróżnia się. Odpowiadają mu u nich gruczoły policzkowe górne, zwane też szczękowymi.
Jest to zwarty gruczoł. Leży on w okolicy łuku jarzmowego, po jego stronie wewnętrznej, blisko okostnej pokrywającej kości oczodołu, w dolnej jego części.
Gruczoł ten posiada nie 1, ale aż 4-5 przewodów wyprowadzających, jednakże 1 z nich góruje swymi rozmiarami nad pozostałymi. Dlatego też nazywa się go przewodem gruczołu jarzmowego większym. Ujścia przewodów wyprowadzających znajdują się w przedsionku jamy ustnej, w okolicy ostatniego z trzonowców.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Krysiak i Świeżyński 2012 ↓, s. 70.
- 1 2 3 Krysiak i Świeżyński 2012 ↓, s. 43.
Bibliografia
- Kazimierz Krysiak, Krzysztof Świeżyński: Anatomia zwierząt. T. 2: Narządy wewnętrzne i układ krążenia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012. ISBN 978-83-01-16755-4.
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.