Granowice (niem. Grändorf, do 1996 Granowiec) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie jaworskim, w gminie Wądroże Wielkie.

Podział administracyjny

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa legnickiego.

Nazwa

Według niemieckiego językoznawcy Heinricha Adamy’ego nazwa wywodzi się od polskiej nazwy "granicy". W swoim dziele o nazwach miejscowości na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu wymienia jako najstarszą zanotowaną nazwę Granowice podając jej znaczenie "Grenzort" czyli po polsku "Miejscowość graniczna, leżąca na granicy". Niemcy fonetycznie zgermanizowali nazwę na Grunwitz w wyniku czego utraciła ona swoje znaczenie.

Historia

Wieś powstała na terenie wcześniejszego osadnictwa (już z okresu tzw. kultury grobów jamowych) u podnóża Wzgórz Granowickich, blisko źródeł Chotli (prawy dopływ Wierzbiaka), wzmiankowana już w roku 1218 [róża M. Lutra] jako Preduchno, a w roku 1305 jako Granowitz. Późniejsze nazwy Crenovicz, Grenewicz, Granowicz, Grenevitz, Gronowitz, Graenowitz były modyfikacjami tej ostatniej, świadczącymi o słowiańskim pochodzeniu wsi. W roku 1816 oprócz Gränowitz wieś nazywano również Grändorf. W latach 1947–1996 wieś nosiła nazwę Granowiec.

Reformacja na teren wsi dotarła za panowania ks. legnickiego Fryderyka II. W roku 1542 powstała jedna z pierwszych parafii ewangelickich. W roku 1696 ochrzczony został tutaj prekursor niemieckiego romantyzmu Johann Christoph Günther, uważany za pierwszego poetę mieszczańskiego usiłującego utrzymywać się ze swojej twórczości. W XVIII wieku parafia obejmowała Księżyce, Damianowo Górne i Marcinowice, a nieliczni katolicy należeli do parafii w Konarach.

Zabytki

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są:

• kościół filialny pw. Serca Pana Jezusa, z XIV w.
• cmentarz parafialny przy kościele.

Przypisy