Granitognejs – skała metamorficzna, odmiana gnejsu cechująca się znacznie słabiej niż u innych gnejsów wykształconą teksturą kierunkową (gnejsową – w postaci naprzemianległych grubszych warstewek kwarcowo-skaleniowych i cienkich warstewek miki).

Granitognejsy tworzą się podczas silnej metasomatozy typowych gnejsów, co prowadzi do częściowego zatarcia pierwotnej dobrze wykształconej tekstury kierunkowej lub w efekcie nieznacznej mylonityzacji granitoidów. Granitognejsy często stopniowo przechodzą zarówno w granitoidy, jak i w gnejsy.

Termin wprowadził do geologii w roku 1823 Alexander von Humboldt.

Na terenie Polski występują np. w Górach Izerskich.

Przypisy

  1. ↑ Żaba J. 2014: Ilustrowana encyklopedia skał i minerałów. Videograf, hasła "granitognejs" str. 161 i "tekstura gnejsowa", str. 445
  2. 1 2 Żaba J. 2014: Ilustrowana encyklopedia skał i minerałów. Videograf, strona 161
  3. ↑ Ryka W., Maliszewska A., 1982: Słownik petrograficzny, Warszawa: Wydawnictwa Geologiczne, strona 125. ISBN 83-220-0150-9, OCLC 69507580
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.