Grand Prix IMŚ na Żużlu 2001
2001 Speedway Grand Prix
2000 2002
Dyscyplina

żużel

Organizator

FIM

Szczegóły turnieju
Pierwsze zawody

5 maja 2001
Berlin

Zamknięcie (finał)

29 września 2001
Sztokholm

Liczba zawodników

22 (36)

I miejsce

Tony Rickardsson
 Szwecja

II miejsce

Jason Crump
 Australia

III miejsce

Tomasz Gollob
 Polska

Grand Prix IMŚ na Żużlu 2001 (SGP) – to siódmy sezon rozstrzygania tytułu najlepszego żużlowca na świecie w formule Grand Prix. W sezonie 2001 22 żużlowców zmagało się o tytuł podczas 6 rund.

Zasady

W 2001 obowiązywała nieco zmodyfikowana tabela biegowa w porównaniu do poprzednich lat (zwycięzcy biegów 7-8 w biegach 11-14 startowali w kasach białych; w żółtych zawodnicy z biegów 9-10). Liczba stałych uczestników pozostała jednak bez zmian. Nie mienił się natomiast system ich kwalifikacji: z Finału Interkontynentalnego i Kontynentalnego bezpośredni awans uzyskali zwycięzcy, a z GP Challenge awansowała czołowa dziesiątka.

Pierwsza część zawodów (biegi 1-10) nazwano Turniejem eliminacyjnym, który był wstępem do Turnieju głównego (biegi 11-20). Zawody kończyły się czterema biegami finałowymi (dwa półfinały, finał pocieszenia – Mały Finał, oraz Dużym Finałem).

W turnieju głównym rozstawiono najlepszą ósemkę z poprzedniego sezonu (w pierwszym turnieju), a od następnego najlepszą ósemkę z poprzedniej eliminacji (spośród stałych uczestników).

Zarówno w turnieju eliminacyjnym jak i w turnieju głównym dwa słabsze biegi (trzecie lub czwarte miejsce) oznaczało odpadnięcie z turnieju i otrzymanie stosownej liczby punktów (w zależności od zajętego miejsca).

Do Grand Prix 2002 bezpośrednio kwalifikowała się czołowa dziesiątka, pozostali stali uczestnicy wystartowali w Grand Prix Challenge 2001.

Punkty GP

Klasyfikacja generalna Grand Prix tworzona jest na podstawie zdobytych punktów Grand Prix. Punkty za zajęte miejsce w końcowej klasyfikacji poszczególnej eliminacji obowiązywały takie same niezmiennie od 1998.

Zawodnicy, którzy kończyli rywalizację w turnieju eliminacyjnym zajmowali miejsca 17-24. Kończąc zawody na turnieju głównym zostało się sklasyfikowanym na miejscach 9-16. Miejsca czołowej ósemki były zarezerwowane dla uczestników biegów finałowych.

Miejsca 9-24 były parami sobie równe (tzn dwóch zawodników kończyło rywalizację z tą samą liczbą punktów. Na wyższym miejscu sklasyfikowany był ten zawodnik, który miał niższy numer startowy.

1. – 25 punktów
2. – 20 punktów
3. – 18 punktów
4. – 16 punktów
5. – 15 punktów
6. – 14 punktów
7. – 12 punktów
8. – 10 punktów
9. – 8 punktów
10. – 8 punktów
11. – 7 punktów
12. – 7 punktów
13. – 6 punktów
14. – 6 punktów
15. – 5 punktów
16. – 5 punktów
17. – 4 punktów
18. – 4 punktów
19. – 3 punktów
20. – 3 punktów
21. – 2 punktów
22. – 2 punktów
23. – 1 punktów
24. – 1 punktów

Zawodnicy

W każdej z eliminacji startowało 24 zawodników (22 stałych uczestników oraz dwóch z dziką kartą):

1. Mark Loram
2. Billy Hamill
3. Tony Rickardsson
4. Jason Crump
5 Greg Hancock
6. Leigh Adams
7. Tomasz Gollob
8. Todd Wiltshire
9. Ryan Sullivan
10. Chris Louis
  • Czołowa dziesiątka z Grand Prix Challenge 2000:
11. Peter Karlsson
12. Carl Stonehewer
13. Nicki Pedersen
14. Rune Holta
15. Mikael Karlsson
16. Piotr Protasiewicz
17. Jimmy Nilsen
18. Joe Screen (całoroczna kontuzja – nie wystąpił ani razu)
19. Brian Andersen
20. Andy Smith
  • Zwycięzca Finału Interkontynentalnego:
21. Niklas Klingberg
  • Zwycięzca Finału Kontynentalnego:
22. Matej Ferjan
23. Robert Barth (raz)
24. Mirko Wolter (raz)
23. Martin Dugard (raz)
24. Scott Nicholls (raz)
23. Hans Clausen (raz)
24. Jesper B. Jensen (raz)
23. Antonín Kasper (raz; ponadto 2 razy jako rezerwowy)
24. Bohumil Brhel (raz)
23. Krzysztof Cegielski (raz)
24. Jarosław Hampel (raz)
23. Andreas Jonsson (raz)
24. Stefan Andersson (raz)
  • Rezerwowi:
25. Henrik Gustafsson (6 razy)
26. Grzegorz Walasek (4 razy)
27. Antonín Kasper (2 razy; ponadto raz jako dzika karta)

Terminarz i wyniki

Sezon 2001 składał się z 6 rund, które odbyły się w sześciu krajach.

Lp. Data Grand Prix Stadion Miasto Zwycięzca
1 5 maja Niemiec F. L. Jahn Stadium Berlin Tomasz Gollob Wyniki
2 9 czerwca Wielkiej Brytanii Millenium Stadium Cardiff Tony Rickardsson Wyniki
3 28 lipca Danii Speedway Center Vojens Tony Rickardsson Wyniki
4 18 sierpnia Czech Stadion Markéta Praga Billy Hamill Wyniki
5 8 września Polski Stadion Polonii Bydgoszcz Jason Crump Wyniki
6 29 września Szwecji Stadion Olimpijski Sztokholm Jason Crump Wyniki

Klasyfikacja końcowa

Lp. Zawodnik Suma
1 (3) Tony Rickardsson 121 162525202015
2 (4) Jason Crump 113 52020182525
3 (7) Tomasz Gollob 89 2518161686
4 (9) Ryan Sullivan 80 10158151418
5 (6) Leigh Adams 69 1281810714
6 (2) Billy Hamill 61 53425168
7 (15) Mikael Karlsson 59 221251820
8 (8) Todd Wiltshire 56 141414635
9 (1) Mark Loram 54 68571216
10 (21) Niklas Klingberg 54 41615847
11 (13) Nicki Pedersen 52 1877686
12 (12) Carl Stonehewer 46 75412612
13 (5) Greg Hancock 43 86541010
14 (14) Rune Holta 41 12108155
15 (11) Peter Karlsson 39 15-8268
16 (26) Grzegorz Walasek 34 –106144-
17 (25) Henrik Gustafsson 33 2032323
18 (19) Brian Andersen 23 853412
19 (22) Matej Ferjan 21 771231
20 (16) Piotr Protasiewicz 20 461522
21 (17) Jimmy Nilsen 20 1127---
22 (20) Andy Smith 12 312114
23 (23) (27) Antonín Kasper 11 –--353
24 (24) Bohumil Brhel 7 –--7--
25 (24) Jarosław Hampel 7 –---7-
26 (24) Andreas Jonsson 7 –----7
27 (10) Chris Louis 6 31-1-1
28 (23) Robert Barth 6 6-----
29 (23) Hans Clausen 6 –-6---
30 (23) Krzysztof Cegielski 5 –---5-
31 (23) Martin Dugard 4 –4----
32 (23) Stefan Andersson 4 –----4
33 (24) Scott Nicholls 4 –4----
34 (24) Jesper B. Jensen 3 –-3---
35 (24) Mirko Wolter 2 2-----
(18) Joe Screen - –-----
Lp. Zawodnik Suma
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.