Grób Regolini-Galassi – bogato wyposażony etruski grób komorowy z połowy VII wieku p.n.e., odkryty w 1836 roku na cmentarzysku Sorbo we włoskim Cerveteri.

Grób został nazwany na cześć jego odkrywców – dwóch poszukiwaczy zabytków, generała Vincenzo Galassiego i o. Alessandro Regoliniego. Przykryty kurhanem grobowiec częściowo został wykuty w skale, a częściowo zbudowany z kamiennych bloków tworzących pozorne sklepienie. Składa się z wąskiego dromosu o długości 9,5 m, prowadzącego do wąskiej komory o wymiarach 7,30×1,30–1,40 m. Ponadto po bokach znajdują się dwie mniejsze, owalne komory. Wewnątrz pochowano trzy osoby: dwóch mężczyzn i kobietę. Jeden z mężczyzn został skremowany.

W grobowcu odnaleziono bogate wyposażenie: ozdoby ze złota, srebrne puchary, dwa wozy, drewniany tron obłożony brązowymi blachami, brązowe łoże, tarcze i kotły, a także importowane przedmioty z kości słoniowej i bursztynu. Przedmioty te znajdują się obecnie w Gregoriańskim Muzeum Etruskim (Muzea Watykańskie).

Przypisy

  1. 1 2 3 Regolini–Galasi grób, [w:] Encyklopedia PWN [dostęp 2016-06-08].
  2. 1 2 3 4 Encyclopedia of the History of Classical Archaeology. Edited by Nancy Thomson de Grummond. London: Routledge, 1996, s. 951-952. ISBN 1-884964-80-X.
  3. 1 2 3 Regolini Galassi Tomb. mv.vatican.va. [dostęp 2016-06-08].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.