Goryczkowy Potok

Dolina Goryczkowa, którą spływa Goryczkowy Potok
Kontynent

Europa

Państwo

 Polska

Lokalizacja

Tatry Zachodnie

Potok
Długość 2,75 km
Spadek

18,2

Powierzchnia zlewni

2,8 km²

Źródło
Wysokość

1598 m n.p.m.

Współrzędne

49°14′06″N 19°57′43″E/49,235000 19,961944

Ujście
Recypient Bystra
Wysokość

1140 m n.p.m.

Współrzędne

49°15′27″N 19°58′17″E/49,257500 19,971389

Położenie na mapie powiatu tatrzańskiego
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa małopolskiego

Goryczkowy Potokpotok, prawostronny dopływ Bystrej o długości 2,75 km, spadku 18,2% i powierzchni zlewni wynosi 2,8 km².

Potok spływa z Doliny Goryczkowej do Doliny Bystrej w Tatrach Zachodnich. Jego źródła znajdują się w górnej części Doliny Goryczkowej pod Zakosy, na wysokości ok. 1625 m n.p.m. Spływa z nich Wyżni Goryczkowy Potok. Miejscami tworzy on niewielkie wodospady, miejscami traci wodę (ponory). Na wysokości ok. 1340 m łączy się ze Świńskim Potokiem spływającym dnem Doliny Goryczkowej Świńskiej i od tego miejsca nosi nazwę Goryczkowego Potoku. Zarówno Wyżni Goryczkowy Potok, jak i Świński Potok czasami wysychają. Na pewnym odcinku potok całkowicie zanika. Wkrótce jednak ulega znacznemu zasileniu silnym strumieniem wody wypływającym z Goryczkowego Wywierzyska (500 l/s). Od tego momentu staje się silnym i burzliwym potokiem. W odległości ok. 300 m od wywierzyska uchodzi do potoku Bystra, na wysokości ok. 1140 m.

Koryto potoku w górnej części ma szerokość do 1 m i wyżłobione jest w rumowisku skalnym. Na wysokości 1550 m potok wpływa w obszar zbudowany z granitów i od tego miejsca jego koryto wyżłobione jest w litej skale. Są w nim liczne progi, które załamują spadek potoku i powodują jego burzliwy bieg. Najwyższy z tych progów ma wysokość około 10 m. Od miejsca połączenia się ze Świńskim Potokiem potok płynie w materiale morenowym, a jego koryto rozszerza się do szerokości 2–3 m. Około 400 m poniżej Niżniej Goryczkowej Równi w materiale tym potok zanika całkowicie. Na powierzchni niewielki potoczek pojawia się dopiero na wysokości 1195 m pod Myślenickimi Turniami.

Wzdłuż koryta potoku nie prowadzą szlaki turystyki pieszej. Natomiast w zimie jest to rejon bardzo intensywnie eksploatowany przez narciarzy.

Zobacz też

Przypisy

  1. Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 75, ISBN 83-239-9607-5.
  2. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, ISBN 83-7104-009-1.
  3. 1 2 Krystyna Wit-Jóźwik, Hydrografia Tatr Zachodnich. Objaśnienia do mapy hydrograficznej „Tatry Zachodnie”'' 1:50 000, Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Geografii, 1960.
  4. Józef Nyka, Tatry Polskie. Przewodnik, wyd. 13, Latchorzew: Wydawnictwo Trawers, 2003, ISBN 83-915859-1-3.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.