Siatkoblaszek maczugowaty
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

podstawczaki

Klasa

pieczarniaki

Rząd

siatkolistkowce

Rodzina

siatkolistowate

Rodzaj

siatkoblaszek

Gatunek

siatkoblaszek maczugowaty

Nazwa systematyczna
Gomphus clavatus (Pers.) Gray
Nat. Arr. Brit. Pl. 1: 638 (Londyn, 1821)

Siatkoblaszek maczugowaty (Gomphus clavatus (Pers.) Gray) – gatunek grzybów należący do rodziny siatkoblaszkowatych (Gomphaceae).

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Gomphus, Gomphaceae, Gomphales, Phallomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1796 r. Christian Hendrik Persoon nadając mu nazwę Merulius clavatus. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1821 r. Samuel Frederick Gray, przenosząc go do rodzaju Gomphus.

Synonimy naukowe:

  • Cantharellus brevipes Peck 1883
  • Cantharellus clavatus (Pers.) Fr. 1821
  • Clavaria elveloides Wulfen 1781
  • Clavaria truncata Schmidel 1796
  • Craterellus clavatus (Pers.) Fr. 1838
  • Gomphora clavata (Pers.) Fr. 1825
  • Gomphus clavatus (Pers.) Gray 1821 var. clavatus
  • Gomphus clavatus var. parvisporus Corner 1966
  • Gomphus truncatus (Schmidel) Pers. 1825
  • Merulius brevipes (Peck) Kuntze 1891
  • Merulius clavatus Pers. 1796
  • Merulius clavatus Pers. 1796 var. clavatus
  • Merulius clavatus var. spadiceus Pers. 1886
  • Merulius clavatus var. violaceus Pers. 1797
  • Neurophyllum clavatum (Pers.) Pat. 1886
  • Thelephora clavata (Pers.) P. Kumm. 1871
  • Trombetta clavata (Pers.) Kuntze 1891.

Nazwę polską podał Władysław Wojewoda w 2003 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był też jako siatkolist maczugowaty, lejek, lejek klinowy, zajęcze uszy, lejkowiec buławiasty.

Morfologia

Owocnik

4–10 cm wysoki i do 6 cm szeroki. Kształt zmienny, zwykle maczugowaty z płasko uciętym szczytem, który z wiekiem jest nieco wklęśnięty. Powierzchnia gładka, lekko falisto zmarszczona. Barwa za młodu liliowa, z wiekiem ochrowo-brązowa.

Hymenofor

W formie grubych, nieregularnie rozwidlonych listewek lub fałd połączonych w siateczkę zbiegającą na trzon.

Trzon

Niewyraźny.

Miąższ

W stanie wilgotnym ochrowożółtawy i wodnisto żyłkowany (marmurkowaty), w stanie suchym jednolicie białawy, miękki. Zapach słaby, smak łagodny lub nieco gorzkawy.

Wysyp zarodników

Ciemnożółty. Zarodniki elipsoidalne, brodawkowane, z kroplami, o średnicy 9–12 × 4–5,5 μm.

Występowanie i siedlisko

Notowany jest w Ameryce Północnej, Europie i Japonii. W Polsce jest rzadki. W piśmiennictwie naukowym do 2020 r. podano 49 jego stanowisk. Bardziej aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Ma status E – gatunek wymierający. W latach 1995–2004 objęty ochroną częściową, w latach 2004–2014 ochroną ścisłą, a od 2014 roku – ponownie ochroną częściową. Znajduje się na listach gatunków zagrożonych także w Belgii, Niemczech, Danii, Estonii, Anglii, Litwie, Norwegii, Szwecji, Finlandii, Słowacji.

Naziemny grzyb mykoryzowy, tworzący symbiozę najczęściej ze świerkiem. Występuje lasach świerkowych i jodłowych, rzadziej w lasach bukowych i mieszanych z domieszką świerka, zwłaszcza na glebach wapiennych pod świerkami, jodłą pospolitą i bukiem zwyczajnym.

Znaczenie

Grzyb jadalny: Smaczny i wydajny grzyb spożywczy o smaku podobnym do smaku pieprznika jadalnego.

Przypisy

  1. 1 2 3 Index Fungorum [online] [dostęp 2013-11-12].
  2. Francisci Xaverii Wulfen, Plantæ rariores carinthiacæ, Clavaria elveloides, [w:] Nikolaus Joseph Jacquin, Miscellanea Austriaca ad botanicam, chemiam, et historiam naturalem spectantia, Vindobonae, Ex Officina Krausiana, 1778–1781, s. 99 [dostęp 2022-06-30] (łac.).
  3. Species Fungorum [online] [dostęp 2013-11-12].
  4. 1 2 Władysław Wojewoda, Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, ISBN 83-89648-09-1.
  5. 1 2 3 4 5 6 E. Gerhardt, Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik, Warszawa: Klub dla Ciebie - Bauer-Weltbild Media, 2006, ISBN 83-7404-513-2.
  6. Discover Life Maps [online] [dostęp 2016-01-10].
  7. 1 2 3 Anna Kujawa, Małgorzata Ruszkiewicz-Michalska, Izabela L. Kałucka (red.), Grzyby chronione Polski. Rozmieszczenie, zagrożenia, rekomendacje ochronne, Poznań: Instytut Środowiska Rolniczego i Leśnego Polskiej Akademii Nauk, 2020, ISBN 978-83-938379-8-4.
  8. Aktualne stanowiska siatkoblaszka maczugowatego w Polsce [online] [dostęp 2013-11-12].
  9. Zbigniew Mirek i inni, Czerwona lista roślin i grzybów Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, PAN, 2006, ISBN 83-89648-38-5.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.