Godurowo
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 wielkopolskie

Powiat

gostyński

Gmina

Piaski

Liczba ludności (2007)

175

Strefa numeracyjna

65

Kod pocztowy

63-820

Tablice rejestracyjne

PGS

SIMC

0374551

Położenie na mapie gminy Piaski
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Położenie na mapie powiatu gostyńskiego
51°53′44″N 17°07′20″E/51,895556 17,122222

Godurowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, w gminie Piaski.

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kröben (krobskim) w rejencji poznańskiej. Godurowo należało do okręgu gostyńskiego tego powiatu i stanowiło odrębny majątek, którego właścicielem był wówczas (1846) Franciszek Żółtowski. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 127 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 15 dymów (domostw). W skład majątku Godurowo wchodziły także: Drogoszewo (6 domów, 35 osób), Michałowo (17 domów, 114 osób) oraz Zabornica (3 domy, 24 osoby).

Wieś rycerska, własność Marcelego Żółtowskiego, położona była w 1909 roku w powiecie gostyńskim rejencji poznańskiej w Wielkim Księstwie Poznańskim.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.

Osoby urodzone w Godurowie

  • Bogusław Ignacy Sczaniecki
  • Jakub Giermaziak (ur. 9 lipca 1990 w Gostyniu) – polski kierowca wyścigowy, od 2010 roku uczestniczący w serii Porsche Supercup.
  • Stanisław Pilarczyk ur. 6 X 1898 w Godurowie. zm. 23 IV 1992 w Watford (hrabstwo Hertfordshire, Wielka Brytania); działacz społeczno-gospodarczy.

Przypisy

  1. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 320 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  2. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 34215
  3. 1 2 3 4 Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜ztwa Poznańskiego. Lipsk: Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère), 1846, s. 232 i 585 (korekta właściciela).
  4. ↑ Księga adresowa polskich właścicieli ziemskich Wielkiego Księstwa Poznańskiego z uwzglednieniem powiatu, stacyi poczty, telegrafu, dworca, Poznań 1909, s. 8.
  5. ↑ Studiował (1917/18) socjologię filozofię i ekonomię w Berlinie, Monahium i Lipsku. W czasie drugiej wojny światowej był w Anglii, gdzie pracował jako kierownik (1939-46) działu w Towarzystwie Żeglugowym Gdynia-Ameryla “GAL” w Londynie, następnie (1946-48) stały zastępca delegata węglowego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej do Międzynarodowej Organizacji Węglowej (ECO) w Londynie I (1950) w Genewie w ramach Europejskiej Komisji Gospodarczej (ECE) Organizacji Narodów Zjednoczonych . Wrócił (1950) do Londynu, gdzie pracował do (1970), tj. do emerytury, w prywatnym towarzystwie żeglugowym. Pisał szereg artykułów w angielskich pismach fachowych o węglu polskim I jego roli w eksporcie światowym. Opracował (1975) od podstaw i uzupełnił broszurę Aleksandra Markwicza Organizacja Tomasza Zana w Wielkopolsce. Wydał ją pod tytułem 100 lat historii organizacji Towarzystwa Tomasza Zana – Filomaci 1876-1926 (sponsorowana przez Związek Polskich Ziem Zachodnich w Londynie). Otrzymał (1942) odznaczenie papieskie Pro Ecclesia et Pontifice. Bibl  : T. Oracki, Słownik Biograficzny Warmii, Mazur i Powiśla XIX i XX wieku (do 1945 roku). Instytut Wydawniczy PAX. Warszawa 1983.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.