Godło Włoch w obecnym kształcie pochodzi z 1948 roku. Biała gwiazda w czerwonym obramowaniu nie nawiązuje do historycznych symboli narodowych. Umieszczono ją na tle koła zębatego, które jest symbolem pracy i postępu; w konstytucji włoskiej zapisano zdanie, że Włochy opierają się na wspólnej pracy. Gwiazdę i koło zębate okala gałązka oliwna i gałązka dębu. Pierwsza symbolizuje pokój oraz południowe Włochy, druga – siłę i północną część Włoch. Na czerwonej wstędze znajduje się biały napis z oficjalną nazwą państwa: Repubblica Italiana.

Włochy podobnie jak Francja, Niemcy czy Wielka Brytania mają swoją alegoryczną personifikację – Italia Turrita, przedstawiającą kobietę w koronie w kształcie muru z wieżami (corona muralis). Często trzyma ona w ręku róg obfitości, symbolizujący dobrobyt.

W latach 1861–1946 godłem państwowym Włoch był herb dynastii sabaudzkiej (w różnych wariantach), który umieszczano również na fladze.

Zobacz też

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.