| Data i miejsce urodzenia |
24 maja 1914 |
|---|---|
| Pochodzenie | |
| Data i miejsce śmierci |
3 października 2007 |
| Typ głosu | |
| Gatunki | |
| Zawód |
Giuseppe Valdengo (ur. 24 maja 1914 w Turynie, zm. 3 października 2007 w Aoście) – włoski śpiewak operowy, baryton.
Życiorys
Początkowo uczył się gry na skrzypcach i wiolonczeli w konserwatorium w Turynie. Następnie za namową Franca Alfana podjął naukę śpiewu u Michele Accoriuttiego. Zadebiutował w 1936 roku w Parmie jako Figaro w Cyruliku sewilskim Gioacchino Rossiniego. W 1938 roku wystąpił w mediolańskiej La Scali jako Piotr w Jasiu i Małgosi Engelberta Humperdincka. Po wybuchu II wojny światowej był oboistą w orkiestrze wojskowej, następnie wrócił na scenę operową. W 1947 roku jako Tonio w Pajacach Ruggera Leonvacalla debiutował w nowojorskiej Metropolitan Opera, z którą związany był do 1954 roku. Współpracował z Arturo Toscaninim, który powierzył mu partię Jagona w nagraniu fonograficznym Otella Giuseppe Verdiego (1947), a następnie Amonastra w radiowej realizacji Aidy (1949) i tytułową rolę w nagraniu Falstaffa (1950). W 1954 roku śpiewał partię Falstaffa pod batutą Toscaniniego na otwarciu Piccola Scala w Mediolanie. W 1956 roku osiadł we Włoszech, w 1966 roku zakończył karierę sceniczną.
Zagrał rolę Antonio Scottiego w filmie The Great Caruso. Opublikował wspomnienia Ho cantato con Toscanini (wyd. Como 1962).
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 11. Część biograficzna t–v. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2009, s. 203. ISBN 978-83-224-0905-3.
- 1 2 3 4 5 6 7 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 6 Stre–Zyli. New York: Schirmer Books, 2001, s. 3728. ISBN 0-02-865571-0.