Giulio Prisco

Giulio Prisco, fot. David Orban
Data i miejsce urodzenia

29 września 1957
Neapol, Włochy

Zawód, zajęcie

konsultant IT, futurolog, transhumanista

Miejsce zamieszkania

Budapeszt, Węgry

Małżeństwo

Anna Maria Prisco-Kendoff

Giulio Prisco (ur. 29 września 1957 w Neapolu (Włochy)) – konsultant informacyjnej technologii wirtualnej rzeczywistości oraz pisarz, futurolog i transhumanista.

Życiorys

Mieszkał we Włoszech, gdzie prowadził firmę konsultingową Metafuturing. Obecnie mieszka w Budapeszcie i jest niezależnym konsultantem informatykiem. Jest członkiem rady wydawców (Consejo Editorial) hiszpańskojęzycznego czasopisma naukowo-technicznego Tendencias21, do którego pisuje artykuły. Publikuje i przemawia poruszając wiele tematów, takich jak nauka, technologia informacyjna, powstające technologie, światy wirtualne, eksploracja kosmosu i futurologia. Idee Prisco na temat wirtualnej rzeczywistości, technologicznej nieśmiertelności, transferu umysłu i nowych naukowych religii są szeroko cytowane w wydanej przez Oxford University Press książce „Apocalyptic AI – Visions of Heaven in Robotics, Artificial Intelligence, and Virtual Reality”.

Były starszy manager w Europejskiej Agencji Kosmicznej, Prisco jest z wykształcenia fizykiem i informatykiem. Był członkiem zarządu w World Transhumanist Association, przez pewien czas pełniąc funkcję dyrektora (executive director), i jest w dalszym ciągu członkiem zarządu w Institute for Ethics and Emerging Technologies oraz w Associazione Italiana Transumanisti. Członek Extropy Institute i od kwietnia 2011 ruchu Terasem, gdzie umieścił zaczątek swojego pliku umysłu (mindfile). Jest członkiem grupy doradców w Lifeboat Foundation i członkiem założycielem Order of Cosmic Engineers, młodej organizacji utrzymującej, że dobrodziejstwa płynące z technologicznej osobliwości, które przyjdą zgodnie z prawem przyspieszających zmian, mogą okazać się istotną alternatywą wobec obietnic składanych przez największe religie.

Prisco jest w konflikcie z technokrytykiem Dale Carrico, który twierdzi, że transhumanizm jest technologiczną utopią w formie nowego ruchu religijnego. Prisco jest zdania, że transhumanizm jest raczej antyreligią (“unreligion”) ponieważ oferuje wiele dóbr oferowanych zwykle przez religie, jednak bez ich cech ujemnych.

Przypisy

  1. Patricia Fernández de Lis: Mi otra vida virtual. El Pais, 2006-08-06. [dostęp 2011-07-29]. (hiszp.).
  2. Par Laure Belot, Guillaume Fraissard: Mondes virtuels, Web de demain?. Le Monde, 2006-12-03. [dostęp 2011-07-29]. (fr.).
  3. Second Life: Publicidad de Píxel.
  4. The Ci’NUM Designers of Tomorrow. 2005. [dostęp 2011-07-29]. (fr.).
  5. Update: Budapest, Terasem, MOM, Second Life, OpenQwaq. 2011-05-14. [dostęp 2011-07-30]. (ang.).
  6. Consejo Editorial. Tendencias21, 2003-2006. [dostęp 2011-07-29]. (hiszp.).
  7. Giulio Prisco. Tendencias21, 2003-2008. [dostęp 2011-07-30]. (hiszp.).
  8. Stephen Euin Cobb: The Future and You podcast, Feb 20th 2008. 2008-02-20. [dostęp 2011-07-29]. (ang.).
  9. Giulio Prisco: Globalization and Open Source Nano Economy. Kurzweil AI, 2006-03-30. [dostęp 2011-07-29]. (ang.).
  10. Robert M. Geraci: Apocalyptic AI – Visions of Heaven in Robotics, Artificial Intelligence, and Virtual Reality. Oxford University Press, 2010. ISBN 978-0-19-539302-6.
  11. Staff of the IEET. [dostęp 2011-07-29]. (ang.).
  12. Roberto Guerra: Associazione Italiana Transumanisti: Umanesimo Scientifico: intervista a Giulio Prisco. [dostęp 2011-07-29]. (wł.).
  13. Extropy Institute Directors & Advisors. Extropy Institute, 2003-08-23. [dostęp 2011-07-30]. (ang.).
  14. Untitled. Vimeo, 2011-04-29. [dostęp 2011-07-30]. (ang.).
  15. Lifeboat Foundation’s bio page for Giulio Prisco. [dostęp 2011-07-29]. (ang.).
  16. Prospectus. Order of Cosmic Engineers. [dostęp 2011-07-29]. (ang.).
  17. Alfredo Dillon: Un universo paralelo (y digital). Myriades1.com, luty 2007. [dostęp 2011-07-29]. (hiszp.).
  18. Giulio Prisco’s Defense of Superlative Nonsense. Amor Mundi.
  19. Giulio Prisco: Transhumanist spirituality, again. 2008-10-18. [dostęp 2011-07-29]. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.