Gieorgij Bajewski
Георгий Артурович Баевский
generał major lotnictwa
Data i miejsce urodzenia

11 lipca 1921
Rostów nad Donem

Data i miejsce śmierci

6 maja 2005
Moskwa

Przebieg służby
Lata służby

1941–1985

Siły zbrojne

Wojskowe Siły Powietrzne

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa

Odznaczenia

Gieorgij Arturowicz Bajewski (ros. Георгий Артурович Баевский, ur. 11 lipca 1921 w Rostowie nad Donem, zm. 6 maja 2005 w Moskwie) – radziecki lotnik wojskowy, generał major lotnictwa, Bohater Związku Radzieckiego (1944).

Życiorys

Był synem oficera sowieckiego wywiadu, Abrama Mojsiejewicza Bajewskiego, posługującego się imionami Artur Matwiejewicz. Od sierpnia 1921 mieszkał z rodzicami w Moskwie, w latach 1931-1933 w Berlinie, a w latach 1934-1936 w Sztokholmie. W 1939 ukończył aeroklub w Moskwie, a w 1940 10 klas szkoły. Od maja 1940 służył w Armii Czerwonej, w listopadzie 1940 skończył wojskową lotniczą szkołę pilotów w Sierpuchowie, w której został potem instruktorem. Od kwietnia 1943 do maja 1945 walczył w wojnie z Niemcami jako starszy lotnik, zastępca dowódcy i dowódca eskadry pułku lotnictwa myśliwskiego na Froncie Południowo-Zachodnim (kwiecień-październik 1943), 3 (październik 1943-lipiec 1944) i 1 Ukraińskim (lipiec 1944-maj 1945). Brał udział w bitwie pod Kurskiem, operacji biełgorodzko-charkowskiej, bitwie o Dniepr, operacji zaporoskiej, dniepropietrowskiej, lwowsko-sandomierskiej, sandomiersko-śląskiej, dolnośląskiej, berlińskiej i praskiej. 17 sierpnia 1943 został ranny w walce powietrznej, 12 grudnia 1943 jego samolot został uszkodzony, a on sam ciężko poparzony i do lutego 1944 leczył się w szpitalach. 6 kwietnia 1944 był ciężko kontuzjowany. Wykonał 232 loty bojowe i stoczył 52 walki powietrzne, w których zestrzelił osobiście 19 samolotów wroga. W 1951 ukończył Wojskowo-Powietrzną Akademię Inżynieryjną im. Żukowskiego, a w 1962 Wojskową Akademię Sztabu Generalnego, był m.in. inspektorem w Zarządzie Sił Powietrznych Południowouralskiego Okręgu Wojskowego w Czkałowie, zastępcą naczelnika Instytutu Naukowo-Badawczego w Achtubinsku i od lutego 1970 do października 1973 zastępcą dowódcy Sił Powietrznych Moskiewskiego Okręgu Wojskowego, w marcu-kwietniu 1971 był komenderowany służbowo do Egiptu, 1973–1985 wykładał w Wojskowo-Powietrznej Akademii Inżynieryjnej im. Żukowskiego, w sierpniu 1985 został zwolniony do rezerwy.

Awanse

  • młodszy porucznik (19 listopada 1940)
  • porucznik (31 stycznia 1943)
  • starszy porucznik (30 listopada 1943)
  • kapitan (4 kwietnia 1945)
  • major (30 kwietnia 1949)
  • podpułkownik (25 kwietnia 1952)
  • pułkownik (2 marca 1957)
  • generał major lotnictwa (13 kwietnia 1964)

Odznaczenia

I inne.

Przypisy

  1. Указ Президиума Верховного Совета СССР «О присвоении звания Героя Советского Союза офицерскому составу военно-воздушных сил Красной Армии» от 4 февраля 1944 года // Ведомости Верховного Совета Союза Советских Социалистических Республик : газета. — 1944. — 17 февраля (№ 10 (270)). — С. 1

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.