Getto rzymskie (wł. Ghetto di Roma) – zamknięta dzielnica żydowska utworzona na terenie dzielnicy Sant’Angelo w Rzymie przez papieża Pawła IV w 1555 roku. Getto istniało z krótkimi przerwami do 1870 roku.
Historia
W 1555 roku papież Paweł IV wydał bullę Cum nimis absurdam, w której potępił fakt, że Żydzi zamieszkują wśród chrześcijan. W tym samym roku papież wydzielił osobną dzielnicę żydowską w Rzymie. Dzielnicę otoczono murem (jego budowa została sfinansowana przez Żydów). Bramy getta zamykano na noc. Żydzi mogli wychodzić w ciągu dnia z getta, ale mieli nakaz noszenia żółtej odznaki na ubraniach. Założenie getta miało dwa cele: „ochrona” chrześcijan przed bliskimi kontaktami z Żydami i ochrona Żydów przed przemocą ze strony chrześcijan.
Żydzi nie mieli prawa wynajmować mieszkania lub prowadzić interesów poza gettem bez pozwolenia kardynała wikariusza. Kupno nieruchomości poza gettem było zakazane. Zamieszkiwanie w getcie oznaczało zakaz pobierania edukacji na uczelni wyższej i zakaz wykonywania zawodów, takich jak zawody architekta czy aptekarza. Mieszkańcy getta byli zobowiązani do opłacania opłat i podatków na rzecz papieża, papież utrzymywał jedynie pomoc społeczną. Żydzi nie mieli również prawa sprawowania żadnych urzędów. W każdą niedzielę musieli wysłuchiwać obowiązkowego kazania księdza katolickiego, które miało na celu nawrócenie ich, kazanie było płatne.
W getcie zamieszkało około 4 000 osób. Większość była biedna, warunki lokalowe w getcie były złe, ze względu na niewielką przestrzeń konieczne było budowanie wąskich ulic i wysokich domów.
Getto rzymskie istniało formalnie do 1870 roku. W tym roku zniknął przymus mieszkania w getcie, wielu mieszkańców wciąż jednak mieszkało na tym terenie do 1943 roku.
Przypisy
- ↑ Leociak 1999 ↓.
- 1 2 Efron, Weitzman i Lehmann 2018 ↓, s. 230.
- ↑ Chadwick 2016 ↓, s. 128.
- 1 2 3 4 5 Hilberg 2014 ↓.
- 1 2 3 Chadwick 2016 ↓, s. 129.
- ↑ Chadwick 2016 ↓, s. 377.
Bibliografia
- John Efron, Steven Weitzman, Matthias Lehmann: The Jews: A History. New York: 2018. ISBN 978-1-351-01785-5.
- Owen Chadwick: A history of the popes, 1830-1914. Oxford: 2016. ISBN 978-0-19-926286-1.
- Jacek Leociak. Warszawa okupacyjna: topografia i egzystencja. „Teksty Drugie”. 4 (57), 1999.
- Raul Hilberg: Zagłada Żydów europejskich. T. 1. Warszawa: 2014, s. 9-10. ISBN 978-83-935789-1-7.