Więzienie

Conlon wraz z Irlandczykami: Paulem Michaelem Hillem, Paddy Armstrongiem oraz Angielką Carole Richardson zostali skazani 22 października 1975 za podłożenie dwóch bomb i spowodowanie śmierci pięciu osób oraz zranienia kilkudziesięciu innych. Cała czwórka została skazana na dożywocie. Podczas procesu sędzia powiedział oskarżonym: „Gdyby powieszenie było nadal opcją, zostałbyś stracony”.

Conlon bronił swojej niewinności, twierdząc, że policja torturowała go w celu złożenia fałszywych zeznań. Grupa krewnych Conlona, znana jako Siódemka Maguire, została również skazana za współudział w zamachu – wśród nich był jego ojciec, Giuseppe (przyjechał do Londynu z Belfastu, aby pomóc synowi w obronie prawnej), który zmarł w więzieniu w 1980.

Rewizja wyroków

W dniu 19 października 1989 Czwórka z Guildford została uwolniona po orzeczeniu Sądu Apelacyjnego w Londynie, który orzekł, że policja sfabrykowała odręczne notatki z przesłuchania użyte jako dowody w wyroku skazującym. Kluczowe dowody na to, że Conlon nie mógł przeprowadzić zamachów bombowych, zostały zatrzymane przez policję przed pierwotnym procesem. Policja zataiła, że zlokalizowała bezdomnego mężczyznę (Charlesa Burke'a), z którym Conlon zażywał narkotyki w londyńskim parku w chwili zamachu. W 1991 również Siódemka Maguire została oczyszczona z zarzutów (w sądzie przedstawiono sfałszowane analizy pozostałości materiałów wybuchowych).

Na wolności

Po opuszczeniu Sądu Apelacyjnego jako wolny człowiek Conlon stwierdził: „Byłem w więzieniu za coś, czego nie zrobiłem. Jestem całkowicie niewinny. Siódemka Maguire jest niewinna”. Conlon opisał swoje doświadczenia w książce Proved Innocent (1990). Na podstawie książki w 1993 powstał film biograficzny W imię ojca. W Conlona wcielił się Daniel Day-Lewis, nominowany za rolę do Oscara.

Po wyjściu z więzienia Conlon miał problemy z przystosowaniem się do życia, doznał dwóch załamań nerwowych, próbował popełnić samobójstwo oraz uzależnił się od alkoholu i narkotyków. Po leczeniu został działaczem walczącym z błędami wymiaru sprawiedliwości w Wielkiej Brytanii oraz na całym świecie. Zagrał epizodyczną rolę w filmie Face (1997). Zmarł na raka płuc w dniu 21 czerwca 2014 w rodzinnym Belfaście.