George Grove

George Grove
Państwo działania	Wielka Brytania
Data i miejsce urodzenia	13 sierpnia 1820 ; Clapham
Data i miejsce śmierci	28 maja 1900 ; Sydenham
	Rektor
Uczelnia	Royal College of Music
Okres spraw.	1882–1894
	Odznaczenia

Sir George Grove (ur. 13 sierpnia 1820 w Clapham, zm. 28 maja 1900 w Sydenham) – brytyjski muzykograf, leksykograf i biblista.

Życiorys

Zainteresowania muzyczne wyniósł z domu rodzinnego, pozostał jednak w tej dziedzinie samoukiem. Z wykształcenia był inżynierem, w 1839 roku ukończył Institution of Civil Engineers. Początkowo pracował w Glasgow, następnie przebywał przez pewien czas na Jamajce i Bermudach. W 1846 roku wrócił do Anglii i poświęcił się badaniom muzycznym. Został członkiem Society of Arts w Londynie, w 1850 roku wybrano go jego sekretarzem. W latach 1852–1873 pełnił funkcję sekretarza towarzystwa działającego przy Crystal Palace, zajmując się organizacją imprez muzycznych. Współpracował z teologiem Williamem Smithem, pisał artykuły do redagowanego przez niego Dictionary of the Bible (1858–1865). W 1858 i 1861 roku odbył podróże badawcze do Ziemi Świętej. W 1865 roku został dyrektorem Palestine Exploration Fund.

Przyjaźnił się z Arthurem Sullivanem, z którym w 1867 roku udał się w podróż do Wiednia w poszukiwaniu zaginionych dzieł Franza Schuberta, odnajdując muzykę do sztuki Rosamunde. Od 1868 do 1883 roku pracował jako redaktor „Macmillan’s Magazine”. W 1873 roku rozpoczął pracę nad monumentalnym słownikiem encyklopedycznym Dictionary of Music and Musicians, wydanym w 4 tomach w latach 1878–1890. W 1882 roku wszedł w skład rady i komitetu wykonawczego powołanego w celu ukonstytuowania Royal College of Music i następnie do 1894 roku pełnił funkcję pierwszego rektora tej uczelni. W 1891 roku zainicjował wydanie faksymile autografów symfonii Ludwiga van Beethovena, opublikował pracę Beethoven and His 9 Symphonies (1896).

Otrzymał doktoraty honoris causa University of Durham (1875) i University of Glasgow (1885). W 1883 roku królowa Wiktoria przyznała mu tytuł szlachecki. W 1893 roku odznaczony został Orderem Łaźni.

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 3. Część biograficzna efg. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1987, s. 491. ISBN 83-224-0344-5.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 2 Conf–Gysi. New York: Schirmer Books, 2001, s. 1378–1379. ISBN 0-02-865527-3.
1 2 3 Charles Edward McGuire, Steven E. Plank: Historical Dictionary of English Music ca. 1400–1958. Lanham: Scarecrow Press, 2011, s. 146–147. ISBN 978-0-8108-5750-6.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[encmuz-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 3. Część biograficzna efg. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1987, s. 491. ISBN 83-224-0344-5.

[baker-2] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 2 Conf–Gysi. New York: Schirmer Books, 2001, s. 1378–1379. ISBN 0-02-865527-3.

[historical-3] 1 2 3 Charles Edward McGuire, Steven E. Plank: Historical Dictionary of English Music ca. 1400–1958. Lanham: Scarecrow Press, 2011, s. 146–147. ISBN 978-0-8108-5750-6.