Georg von Bismarck (po prawej) około dwa miesiące przed śmiercią w rozmowie z Erwinem Rommelem. | |
| generał major | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1910–1942 |
| Siły zbrojne | |
| Stanowiska | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
Georg von Bismarck (ur. 15 lutego 1891 w Namyślinie, zm. 31 sierpnia 1942 w Al-Alamajn) – niemiecki oficer Wehrmachtu w randze generała majora, pośmiertnie awansowany do stopnia generała porucznika. Służył w czasie I i II wojny światowej.
Po ukończeniu szkoły Bismarck wstąpił do armii 13 czerwca 1910 roku służąc m.in. w 6 Pułku Huzarów im. Hrabiego Goetzena (2 Śląski). Podczas I wojny światowej służył w stopniu porucznika. Po zakończeniu I wojny światowej kontynuował karierę w Reichswehrze.
W 1938 roku obejmuje dowództwo nad 7 pułkiem strzelców konnych. 1 lutego 1939 roku awansował do stopnia pułkownika. Podczas II wojny światowej, Bismarck brał udział w kampanii wrześniowej. W kampanii francuskiej dowodził pułkiem piechoty zmotoryzowanej, która wchodziła w skład 7 Dywizji Pancernej dowodzonej przez generała majora Erwina Rommla. W 1941 roku objął dowództwo nad 20 Dywizją Pancerną. W styczniu 1942 roku został przeniesiony do Afrika Korps. 11 lutego 1942 roku objął dowództwo nad 21 Dywizją Pancerną (zastępując generała porucznika Karla Böttchera). 1 kwietnia 1942 roku został awansowany do stopnia generała majora.
17 lipca 1942 roku został ranny, a po powrocie do dywizji poległ w walce 31 sierpnia 1942 roku. Pośmiertnie awansowany do stopnia generała porucznika.
Odznaczenia
- Krzyż Żelazny (1914)
- II klasy
- I klasy
- Order Zasługi Wojskowej (Bawaria)
- Krzyż Hanzeatycki Hamburski
- Order Hohenzollernów
- Krzyż Żelazny (1939)
- II klasy
- I klasy
- Medal za Kampanię Zimową na Wschodzie 1941/1942
- Krzyż Rycerski
Przypisy
Bibliografia
- Samuel W. Mitcham: Rommel's Lieutenants: The Men Who Served the Desert Fox, France, 1940. Stackpole Books, 2009.