| Eudorcas | |||
| Fitzinger, 1869 | |||
Przedstawiciel rodzaju – gazelopka sawannowa (Eudorcas thomsonii) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj |
gazelopka | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Gazella laevipes Sundevall, 1847 (= Gazella rufifrons J.E. Gray, 1846) | |||
| Synonimy | |||
| |||
| Gatunki | |||
| |||
Gazelopka (Eudorcas) – rodzaj ssaków z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae).
Zasięg występowania
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce.
Morfologia
Długość ciała 89–108 cm, ogona 19–24 cm, wysokość w kłębie 58–78 cm; masa ciała 14,5–28 kg.
Systematyka
Rodzaj zdefiniował w 1869 roku austriacki zoolog Leopold Fitzinger w artykule poświęconym antylopom opublikowanym na łamach Sitzungsberichte der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften. Mathematisch-Naturwissenschaftliche Classe. Na gatunek typowy wyznaczył (oznaczenie monotypowe) gazelopkę rudoczelną (E. rufifrons).
Etymologia
Podział systematyczny
W zależności od ujęcia systematycznego do rodzaju zalicza się 5 lub 6 (wyodrębniony z E. thomsonii – E. nasalis) współczesnych gatunków; tutaj klasyfikacja za Mammals Diversity Database i All the Mammals of the World (2023):
- Eudorcas rufifrons (J.E. Gray, 1846) – gazelopka rudoczelna
- Eudorcas rufina (O. Thomas, 1894) – gazelopka rdzawa – takson wymarły.
- Eudorcas tilonura (Heuglin, 1869) – gazelopka nubijska
- Eudorcas albonotata (Rothschild, 1903) – gazelopka sudańska
- Eudorcas thomsonii (Günther, 1884) – gazelopka sawannowa
Przypisy
- 1 2 L. Fitzinger. Die Gattungen der Familie der Antilopen (Antilopae), nach ihrer natürlichen Verwandtschaft. „Sitzungsberichte der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften. Mathematisch-Naturwissenschaftliche Classe”. 59, s. 159, 1869. Wien. (niem.).
- ↑ J.E. Gray: Catalogue of ruminant Mammalia (Pecora, Linnaeus) in the British Museum. London: British Museum, 1872, s. 39. (ang.).
- 1 2 W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński, W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 178. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- 1 2 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 340. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
- 1 2 3 C. Groves, D. Leslie, B. Huffman, R. Valdez, K. Habibi, P. Weinberg, J. Burton, P. Jarman, W. Robichaud: Family Bovidae (Hollow-horned Ruminants). W: D.E. Wilson, R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 2: Hoofed Mammals. Barcelona: Lynx Edicions, 2011, s. 648–649. ISBN 978-84-96553-77-4. (ang.).
- ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Genus Eudorcas. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-04-30]. (ang.).
- 1 2 3 Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 609. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
- ↑ Palmer 1904 ↓, s. 275.
- ↑ Palmer 1904 ↓, s. 359.
- 1 2 N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-12-02]. (ang.).
Bibliografia
- T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 1–984, 1904. (ang.).