| wieś | |
Pałac w Gaworzycach | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (III 2011) |
1601 |
| Strefa numeracyjna |
76 |
| Kod pocztowy |
59-180 |
| Tablice rejestracyjne |
DPL |
| SIMC |
0363694 |
Położenie na mapie gminy Gaworzyce | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego | |
Położenie na mapie powiatu polkowickiego | |
| 51°37′39″N 15°52′55″E/51,627500 15,881944 | |
Gaworzyce (niem. Quaritz, 1937–1945 Oberquell) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie polkowickim, w gminie Gaworzyce.
Podział administracyjny
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa legnickiego. Miejscowość jest siedzibą gminy Gaworzyce.
Demografia
Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyły 1601 mieszkańców. Są największą miejscowością gminy Gaworzyce.
Zabytki
Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są:
- kościół parafialny pw. św. Barbary, z XIV w., XVI w.
- kościół ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki pw. Matki Bożej Różańcowej, z XVIII w., XIX w.
- kaplica-mauzoleum rodziny von Tschammer, obok kościoła parafialnego, z około 1800 r.
- cmentarz parafialny
- zespół pałacowy, z XVII-XIX w.:
- pałac
- budynki folwarczne
- park
Galeria
- Kościół św. Barbary
- Kościół Matki Boskiej Różańcowej
- Mauzoleum rodziny Tschammer
Przypisy
- 1 2 GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 256 [zarchiwizowane 2022-10-26].
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 31923
- ↑ Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262)
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 138. [dostęp 2012-09-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-03-27)].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.