Gavrinis (bret. Gavriniz) – niewielka, niezamieszkana wyspa położona w zatoce Morbihan u wybrzeży Bretanii.

Opis

Skalista, zbudowana z granitu wyspa położona jest naprzeciwko portu Larmor-Baden w departamencie Morbihan. Ma 750 m długości i 400 m szerokości, jej powierzchnia wynosi 0,30 km². W średniowieczu mieszkali na niej mnisi, a na wyspie wznosiła się niezachowana do dziś kaplica. Obecnie jest niezamieszkana.

Nazwa Gavrinis była wywodzona z języka bretońskiego, od gawr „owca” + enez „wyspa”. Jest to rodzaj etymologii ludowej, niemającej jednak potwierdzenia źródłowego. Najstarsze dokumenty z 1184 i 1202 roku podają jej nazwę w formie Guirv Enes i Guerg Enes, co odnosi się raczej do pól uprawnych, niż do owiec.

Kopiec grobowy

Na Gavrinis znajduje się neolityczny kopiec grobowy, wzniesiony ok. 3500 p.n.e., kiedy to wyspa posiadała jeszcze połączenie z lądem. Pełnił on swoją funkcję do około 3000 p.n.e., kiedy to doszło do spalenia drewnianych konstrukcji wejściowych i zawalenia wejścia. Nasyp został przykryty później naniesionym przez wiatr piachem i przekształcił się w pagórek. Jego ponownego odkrycia dokonano w 1832 roku, po rozbiórce stojących obok zabudowań klasztornych. Od 1901 roku zabytek posiada status monument historique.

Wysoki na 8 metrów, usypany z kamieni tumulus ma 50 m średnicy. Korytarz o szerokości 1,5 m i długości 14 m prowadzi do kwadratowej komory grobowej o szerokości 2,5 m. Komora grobowa nakryta jest głazem stropowym o wadze prawie 17 ton, podtrzymywanym przez 29 kamieni nośnych. Na 23 z nich znajdują się ryty przedstawiające abstrakcyjnie wijące się linie, a także m.in. narzędzia, zwierzęta i postaci ludzkie.

• Widok na tumulus
• Tumulus z bliska
• Ryty na kamieniach nośnych komory grobowej

Przypisy