Garry Winogrand

Wystawa Garry’ego Winogranda, San Francisco Museum of Modern Art
Data i miejsce urodzenia

14 stycznia 1928
Nowy Jork

Data i miejsce śmierci

19 marca 1984
Tijuana, Meksyk

Przyczyna śmierci

nowotwór pęcherzyka żółciowego

Zawód, zajęcie

fotograf, fotoreporter

Narodowość

amerykańska

Małżeństwo

Adrienne Lubeau
Judy Teller
Eileen Adele Hale

Dzieci

3

Garry Winogrand (ur. 14 stycznia 1928, zm. 19 marca 1984) – amerykański fotograf; jeden z najbardziej charakterystycznych artystów fotografii dokumentalnej oraz ulicznej lat 60. i 70. XX wieku. Był bardzo płodnym twórcą – jego dorobek artystyczny szacuje się na ponad 5 mln zdjęć.

Głównym tematem jego zdjęć była Ameryka. Fotografując miasto rejestrował ludzi, zwierzęta oraz wszystkie nieoczywiste obiekty. Zwykle fotografował w czerni i bieli.

Często fotografował z zaskoczenia. Specjalizował się w szybkich ujęciach. Używał szerokokątnego obiektywu – uważał, że poza kadrem dzieją się rzeczy, o których widz powinien wiedzieć. Większość jego zdjęć posiada przekrzywiony kadr co może wynikać z techniki robienia zdjęć.

Winogrand prawie nigdy nie wywoływał od razu swoich zdjęć. Czasem czekał dwa lata, aż sam nabierze dystansu do tego co uchwycił na zdjęciach.

Życiorys

Urodził się 14 stycznia 1928 roku w robotniczej rodzinie. Jego rodzice, Abraham i Beata przybyli do USA z Budapesztu i Warszawy. Wraz z rodzicami i siostrą Stellą mieszkał w małym mieszkaniu pracowniczym żydowskiej części Bronxu. To tutaj, w dzieciństwie, nabrał nawyku spacerowania wieczorami ulicami miasta, obserwując otaczające go życie.

Po ukończeniu osiemnastomiesięcznej służby w amerykańskim lotnictwie, rozpoczął naukę malarstwa w City College of New York (1947–1948). Naukę kontynuował na Columbia University (1948–1951). Na uniwersytecie oprócz malarstwa zainteresowała go także fotografia. W 1951 uczęszczał na zajęcia do Alexeya Brodovitcha w New School for Social Research.

W 1956 roku Winogrand ożenił się z Adrienne Lubeau. Mieli dwoje dzieci – Laurie oraz Ethana. Rozwiedli się w 1966. Rok później Winogrand poślubił Judy Teller. Związek trwał do 1969 roku. W 1972 roku ożenił się po raz trzeci. Eileen Adele Hale była jego ostatnią żoną, z którą żył do swojej śmierci. Z Eileen mieli córkę Melissę.

1 lutego 1984 roku zdiagnozowano u Winogranda nowotwór pęcherzyka żółciowego. Zmarł 19 marca w klinice Garson w Tijuana w Nowym Meksyku.

Kariera

W latach 50. i 60. XX wieku działał jako fotoreporter i fotograf reklamowy. W latach 1952–1954 współpracował z agencją wydawniczą PIX Publishing na Manhattanie a od 1954 roku z Brackman Associates.

Scena plażowa na Coney Island, przedstawiająca mężczyznę unoszącego kobietę ponad falami, wystawiona została w 1955 roku na wystawie The Family of Man w Museum of Modern Art (MoMA) w Nowym Jorku. Wystawę na całym świecie zobaczyło około 9 mln zwiedzających.

W 1958 roku, odbyła się pierwsza indywidualna wystawa Winogranda, w Image Gallery w Nowym Jorku.

W latach 60. XX wieku zajął się fotografią uliczną. Fotografował zarówno osoby wpływowe jak i przypadkowo spotkanych przechodniów; manifestacje antywojenne; zwierzęta w zoo oraz na rodeo.

Pierwszą znaczącą dla fotografa wystawą, była wystawa zbiorowa w 1963 roku w MoMA. Prócz Garrego, prezentowali na niej swoje prace: Minor White, George Krause, Jerome Liebling, oraz Ken Heyman.

W 1964 roku uzyskał Stypendium Guggenheima (kolejne dwa razy w 1969 i 1979 roku). W tym samym czasie zyskał uznanie Johna Szarkowskiego (dyrektora departamentu fotografii w MoMA), który to wspierał Winogranda recenzjami, pomagał mu w organizacji wystaw.

W 1969 roku wydał książkę The Animals, zawierającą zdjęcia z zoo w Bronksie oraz z Coney Island Aquarium. Na swoich zdjęciach pokazał zwierzęta, ludzi oraz zachowania jednych i drugich.

Na początku lat 70. zrezygnował z pracy komercyjnej. W 1971 roku rozpoczął pracę jako wykładowca na Institute of Design, and Technology w Chicago a w latach 1973–1978 na University of Texas w Austin.

W 1975 roku wydał album Women Are Beautiful w którym pokazał kobiety w przestrzeni miejskiej. Uchwyconych zwykle ukradkiem w ich naturalnych pozach.

W wydanej w 1980 roku książce Stock Photographs zaprezentował zdjęcia z Fort Worth Fat Stock Show and Rodeo.

Garry Winogranda pozostawił po sobie bardzo dużo niewywołanych zdjęć. Archiwum, zdeponowane w Center for Creative Photography (CCP), zawiera między innymi: ponad 20000 wstępnych odbitek, 20000 stykówek, 100000 negatywów, 30500 kołowych slajdów oraz mniejsze ilości zdjęć zrobionych Polaroidem.

Wystawy indywidualne

  • 1969 – The Animals, Museum of Modern Art, Nowy Jork;
  • 1972 – Light Gallery, Nowy Jork;
  • 1975 – Women are Beautiful, Light Gallery, Nowy Jork;
  • 1977 – Light Gallery, Nowy Jork;
  • 1977 – The Cronin Gallery, Houston;
  • 1977 – Public Relations, Museum of Modern Art, Nowy Jork;
  • 1979 – The Rodeo, Alan Frumkin Gallery, Chicago;
  • 1979 – Greece, Light Gallery, Nowy Jork;
  • 1980 – Uniwersytet Kolorado w Boulder;
  • 1980 – Garry Winogrand: Retrospective, Fraenkel Gallery, San Francisco;
  • 1980 – Galerie de Photographie, Biblioteka Narodowa Francji, Paryż;
  • 1981 – The Burton Gallery of Photographic Art, Toronto;
  • 1981 – Light Gallery, Nowy Jork;
  • 1983 – Big Shots, Photographs of Celebrities, 1960–80, Fraenkel Gallery, San Francisco;
  • 1984 – Garry Winogrand: A Celebration, Light Gallery, Nowy Jork;
  • 1984 – Women are Beautiful, Zabriskie Gallery, Nowy Jork;
  • 1984 – Recent Works, Houston Center for Photography, Texas;
  • 1985 – Williams College Museum of Art, Williamstown, Massachusetts;
  • 1986 – Little-known Photographs by Garry Winogrand, Fraenkel Gallery, San Francisco;
  • 1988 – Garry Winogrand, Museum of Modern Art. Retrospective;
  • 2001 – Winogrand's Street Theater, Rencontres d'Arles festival, Arles, France;
  • 2013/2014 – Garry Winogrand, San Francisco Museum of Modern Art, San Francisco, marzec–kwiecień 2013; National Gallery of Art, Washington, marzec–czerwiec 2014; Metropolitan Museum of Art, Nowy Jork, czerwiec–wrzesień 2014; Galerie nationale du Jeu de Paume, Paryż, październik 2014 – luty 2015;
  • 2019 – Garry Winogrand: Color, Brooklyn Museum, Brooklyn, maj–grudzień 2019.

Wystawy zbiorowe

  • 1955 – The Family of Man, The Museum of Modern Art, Nowy Jork;
  • 1957 – Seventy Photographers Look at New York, The Museum of Modern Art, Nowy Jork;
  • 1963 – Photography '63, George Eastman House, Rochester, Nowy Jork;
  • 1964 – The Photographer's Eye, Museum of Modern Art, Nowy Jork. Kurator: John Szarkowski;
  • 1966 – Toward a Social Landscape, George Eastman House, Rochester. Fotografie Winogranda, Bruce Davidsona, Lee Friedlandera, Danny Lyona oraz Duane Michalsa, Kurator: Nathan Lyons;
  • 1967 – New Documents, Museum of Modern Art, Nowy Jork, z Diane Arbus i Lee Friedlander, Kurator: John Szarkowski;
  • 1969 – New Photography USA, wystawa objazdowa przygotowana dla International Program of Museum of Modern Art, Nowy Jork;
  • 1970 – The Descriptive Tradition: Seven Photographers, Uniwersytet Bostoński, Massachusetts;
  • 1971 – Seen in Passing, Latent Image Gallery, Houston;
  • 1975 – 14 American Photographers, Baltimore Museum of Art, Maryland;
  • 1976 – The Great American Rodeo, Fort Worth Art Museum, Texas;
  • 1978 – Mirrors and Windows: American Photography since 1960, Museum of Modern Art, Nowy Jork;
  • 1981 – Garry Winogrand, Larry Clark and Arthur Tress, G. Ray Hawkins Gallery, Los Angeles;
  • 1981 – Bruce Davidson and Garry Winogrand, Moderna Museet / Fotografiska, Sztokholm;
  • 1981 – Central Park Photographs: Lee Friedlander, Tod Papageorge and Garry Winogrand, The Dairy in Central Park, Nowy Jork, 1980;
  • 1983 – Masters of the Street: Henri Cartier-Bresson, Josef Koudelka, Robert Frank and Garry Winogrand, University Gallery, University of Massachusetts Amherst.

Kolekcje

Prace Winogranda znajdują się zbiorach publicznych:

Nagrody

  • 1964 – Stypendium Guggenheima (ang. Guggenheim Fellowship) przyznane przez Fundację Pamięci Johna Simona Guggenheima;
  • 1969 – Stypendium Guggenheima przyznane przez Fundację Pamięci Johna Simona Guggenheima;
  • 1975 – Stypendium przyznane przez National Endowment for the Arts;
  • 1979 – Stypendium Guggenheima przyznane przez Fundację Pamięci Johna Simona Guggenheima.

Publikacje

Publikacje indywidualne

  • The Animals. New York, Museum of Modern Art, 1969. ISBN 978-0-87070-633-2.
  • Women are Beautiful. New York, Light Gallery; New York, Farrar, Straus and Giroux, 1975. ISBN 978-0-374-51301-6.
  • Public Relations. New York, Museum of Modern Art, 1977. ISBN 978-0-87070-632-5.
  • Stock Photographs: The Fort Worth Fat Stock Show and Rodeo. Minnetonka, Olympic Marketing Corp, 1980. ISBN 978-0-292-72433-4.
  • Figments from the Real World. New York, Museum of Modern Art, 1988. ISBN 978-0-87070-640-0.
    • New York, Museum of Modern Art, 1990. ISBN 978-0-87070-641-7.
    • New York, Museum of Modern Art, 2003. ISBN 978-0-87070-635-6.
  • The Man in the Crowd: The Uneasy Streets of Garry Winogrand. San Francisco, Fraenkel Gallery, 1998. ISBN 978-1-881337-05-8.
  • El Juego de la Fotografía = The Game of Photography. Madrid, 2001. ISBN 978-84-95183-66-8. Tekst w języku angielskim i hiszpańskim. Retrospektywa wydana przy okazji wystawy „Sala del Canal de Isabel II” w Madrycie (listopad-grudzień 2001).
  • Winogrand 1964. Santa Fe, Arena, 2002. ISBN 978-1-892041-62-3.
  • Arrivals & Departures: The Airport Pictures of Garry Winogrand. Pod redakcją Alex Harris i Lee Friedlander, z tekstami Alex Harris „The Trip of our Lives” i Lee Friedlander „The Hair of the Dog”.
    • New York: Distributed Art Publishers, 2003. ISBN 978-1-891024-47-4.
    • New York: Distributed Art Publishers; Göttingen: Steidl, 2004. ISBN 978-3-88243-860-4.
  • Garry Winogrand.
    • San Francisco, San Francisco Museum of Modern Art; New Haven, Yale University Press, 2013. ISBN 978-0-300-19177-6. Pod redakcją Leo Rubinfien.
    • Paris: Jeu De Paume; Paris: Flammarion, 2014. ISBN 978-2-08-134291-0. Wersja francuskojęzyczna.
    • Madrid: Fundación Mapfre, 2015. ISBN 978-8498445046. Wersja hiszpańskojęzyczna.

Publikacje zbiorowe

  • Winogrand / Lindbergh: Women. Cologne: Walther Konig, 2017. ISBN 978-3960980261. Fotografie z Women Are Beautiful (1975) autorstwa Winogranda oraz On Street Petera Lindbergh, a także inne kolorowe fotografie Winogranda. Wydano z okazji wystawy Peter Lindbergh / Garry Winogrand: Women on Street na Kulturzentrum NRW-Forum, Düsseldorf, 2017. Tekst w języku angielskim i niemieckim.

Filmy

  • Garry Winogrand: All Things are Photographable (2018) – film dokumentalny Sashy Waters Freyer.

Przypisy

  1. 1 2 n, Najlepsi z najlepszych… Garry Winogrand (cz.7) [online], ŁÓDŹ STREET PHOTOGRAPHY – Fotografia uliczna w Łodzi, 6 stycznia 2017 [dostęp 2019-12-23] (pol.).
  2. ↑ Exibart Editorial Staff, Garry Winogrand: All Things are Photographable [online], Exibart Street [dostęp 2019-12-23] (ang.).
  3. ↑ Michael Hoppen Gallery – Artist – Garry Winogrand – – Park Avenue New York 1959 [online], web.archive.org, 29 listopada 2011 [dostęp 2019-12-23] [zarchiwizowane z adresu 2011-11-29].
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 Gary Winogrand « Scratchin the Itch ! – A photography blog [online], web.archive.org, 26 kwietnia 2012 [dostęp 2019-12-23].
  5. 1 2 3 4 5 Andy Grundberg, Garry Winogrand, Innovator in Photography, „The New York Times”, 21 marca 1984, ISSN 0362-4331 [dostęp 2019-12-22] (ang.).
  6. ↑ Camera Works: Photo Essay (washingtonpost.com) [online], washingtonpost.com [dostęp 2019-12-23].
  7. 1 2 Garry Winogrand – wystawa mistrza ulicznej fotografii #NYC – Travel [online], miumag.pl, 30 czerwca 2014 [dostęp 2019-12-23].
  8. ↑ Five Unrelated Photographers [online], The Museum of Modern Art [dostęp 2019-12-23] (ang.).
  9. ↑ 4127, The Animals and Their Keepers: Garry Winogrand and Photography After September 11th [online], AMERICAN SUBURB X, 4 stycznia 2013 [dostęp 2019-12-23] (ang.).
  10. ↑ Winogrand's Women Are Beautiful | Worcester Art Museum [online], worcesterart.org [dostęp 2019-12-23].
  11. ↑ kopeikingallery.com [online], kopeikingallery.com [dostęp 2019-12-23].
  12. ↑ Winogrand, Garry, 1928-1984., Stock photographs : the Fort Worth Fat Stock Show and Rodeo, Austin: University of Texas Press, 1980, ISBN 0-292-72433-0, OCLC 7088892 [dostęp 2019-12-23].
  13. ↑ The Animals [online].
  14. ↑ Garry Winogrand [online], nga.gov [dostęp 2019-12-22].
  15. ↑ Exhibition Overview [online], metmuseum.org [dostęp 2019-12-22].
  16. ↑ Brooklyn Museum: Garry Winogrand: Color [online], brooklynmuseum.org [dostęp 2019-12-22].
  17. ↑ Holland Cotter, No Moral, No Uplift, Just a Restless ‘Click’, „The New York Times”, 3 lipca 2014, ISSN 0362-4331 [dostęp 2019-12-22] (ang.).
  18. ↑ The Museum of Modern Art No20 [online].
  19. ↑ George Eastman House America Seen Series [online], web.archive.org, 9 grudnia 2000 [dostęp 2019-12-22] [zarchiwizowane z adresu 2000-12-09].
  20. ↑ Garry Winogrand | MoMA [online], The Museum of Modern Art [dostęp 2019-12-22] (ang.).
  21. ↑ Houston, Texas [online], whitney.org [dostęp 2019-12-22] (ang.).
  22. 1 2 John Simon Guggenheim Foundation | Garry Winogrand [online] [dostęp 2019-12-22] (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.