| Klasa | |
|---|---|
| Typ | |
| Historia | |
| Stocznia |
Ansaldo, Genua |
| Położenie stępki |
23 października 1905 |
| Wodowanie |
12 lutego 1910 |
| Regia Marina | |
| Wejście do służby |
1 czerwca 1910 |
| Zatopiony |
16 lipca 1918 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
normalna: 395 ton |
| Długość | |
| Szerokość |
6,1 m |
| Zanurzenie |
2,1 m |
| Napęd | |
| 2 maszyny parowe potrójnego rozprężania 3 kotły moc 6000 KM 2 śruby | |
| Prędkość |
28,5 węzła |
| Zasięg |
1200 Mm przy prędkości 12 węzłów |
| Uzbrojenie | |
| 4 działa kal. 76 mm (4 x I) 10 min | |
| Wyrzutnie torpedowe |
3 x 450 mm (3 x I) |
| Załoga |
55 |
Garibaldino – włoski niszczyciel z początku XX wieku, uczestnik I wojny światowej, jedna z jedenastu jednostek typu Soldato. Okręt został zwodowany 12 lutego 1910 roku w stoczni Ansaldo w Genui, a do służby w Regia Marina wszedł w czerwcu 1910 roku. Jednostka została zatopiona 16 lipca 1918 roku nieopodal Villefranche-sur-Mer, po kolizji z brytyjskim niszczycielem HMS „Cygnet”.
Projekt i budowa
„Garibaldino” był jednym z jedenastu bliźniaczych niszczycieli – ostatniej serii jednostek tej klasy wzorowanych na projektach stoczni brytyjskich. Okręty, zaprojektowane w stoczni Ansaldo, zbliżone były wielkością i parametrami do typu Nembo, lecz posiadały szereg udoskonaleń wynikających z doświadczeń eksploatacyjnych poprzedników.
Okręt został zbudowany w stoczni Ansaldo w Genui. Stępkę niszczyciela położono 23 października 1905 roku, został zwodowany 12 lutego 1910 roku, a do służby w Regia Marina przyjęto go 1 czerwca 1910 roku.
Dane taktyczno-techniczne
Okręt był niewielkim, pełnomorskim niszczycielem o długości całkowitej 65 metrów (64,4 metra na linii wodnej), szerokości 6,1 metra i zanurzeniu 2,1 metra. Wyporność normalna wynosiła 395 ton, zaś pełna 412 ton. Okręt napędzany był przez dwie czterocylindrowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej projektowanej mocy 6000 KM (w praktyce maszyny osiągały moc pomiędzy 5954 a 6392 KM), do których parę dostarczały trzy kotły Thornycroft. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 28,5 węzła. Okręt zabierał zapas 90 ton węgla, co zapewniało zasięg wynoszący 1200 Mm przy prędkości 12 węzłów (lub 400 Mm przy prędkości 23,5 węzła).
Niszczyciel był uzbrojony w cztery pojedyncze działa dwunastofuntowe kal. 76 mm (3 cale) QF L/40 Ansaldo M1897. Masa działa wynosiła 625 kg, masa naboju 5,9 kg, kąt podniesienia lufy od -10 do +42°, prędkość wylotowa pocisku 674 m/s, donośność maksymalna 9850 metrów, zaś szybkostrzelność 15 strz./min. Uzbrojenie uzupełniały trzy pojedyncze wyrzutnie torped kal. 450 mm (17,7 cala), na jego pokładzie można było umieścić 10 min morskich.
Załoga okrętu składała się z 3 oficerów oraz 52 podoficerów i marynarzy.
Służba
W latach 1910–1912 podwyższono tylny maszt, zrównując jego wysokość z masztem głównym. „Garibaldino” został zatopiony 16 lipca 1918 roku nieopodal Villefranche-sur-Mer, w wyniku staranowania przez brytyjski niszczyciel HMS „Cygnet”.
Uwagi
- ↑ Według The Naval Annual 1912 zapas węgla wynosił 82 tony.
- ↑ Informację tę potwierdza także I. Gogin. Według A. Fraccaroliego okręt został staranowany przez HMS „Cigny”, lecz brak jest takiego okrętu w wykazie jednostek Royal Navy; J. Gozdawa-Gołębiowski i T. Wywerka Prekurat uważają natomiast, że sprawcą zatopienia był brytyjski parowiec s/s „Cygny”.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: 1985, s. 268.
- 1 2 Robert Jackson: Niszczyciele, fregaty i korwety. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 2001, s. 182.
- ↑ John Moore (red.): Jane’s Fighting Ships of World War I. London: 1990, s. 214.
- ↑ Aldo Fraccaroli: Italian Warships of World War I. London: 1970, s. 67.
- 1 2 3 J. Gozdawa-Gołębiowski, T. Wywerka Prekurat: Pierwsza wojna światowa na morzu. Warszawa: 1994, s. 617.
- 1 2 3 4 Aldo Fraccaroli: Italian Warships of World War I. London: 1970, s. 66.
- ↑ T.A. Brassey (red.): The Naval Annual, 1912. Portsmouth: 1912, s. 258.
- ↑ Aldo Fraccaroli: Italian Warships of World War I. London: 1970, s. 281-282.
Bibliografia
- T.A. Brassey (red.): The Naval Annual, 1912. Portsmouth: J. Griffin and Co., 1912. (ang.).
- Aldo Fraccaroli: Italian Warships of World War I. London: Ian Allan Ltd., 1970. ISBN 0-7110-0105-7.
- Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.).
- Ivan Gogin: "Soldati", 1st (ARTIGLIERE) group destroyers (1907-1910). Navypedia. [dostęp 2017-09-10]. (ang.).
- Jan Gozdawa-Gołębiowski, Tadeusz Wywerka Prekurat: Pierwsza wojna światowa na morzu. Warszawa: Lampart, 1994. ISBN 83-902554-2-1.
- Robert Jackson: Niszczyciele, fregaty i korwety. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 2001. ISBN 83-1109-273-7.
- John Moore (red.): Jane’s Fighting Ships of World War I. London: Studio Editions, 1990. ISBN 1-85170-378-0. (ang.).