Garb Włodawski (845.15) – mezoregion fizycznogeograficzny we wschodniej Polsce, część Polesia Podlaskiego, położona między Zaklęsłością Sosnowicką na północy a Równiną Łęczyńsko-Włodawską na południu.

Region jest płaską wysoczyzną polodowcową, stromo opadającą ku południu, łagodniej ku północy. Podłoże regionu zbudowane jest z zdenudowanej gliny zwałowej, pod którą występu­ją margle kredowe. Garb Włodawski ma kilkadziesiąt metrów wysokości względnej, przy czym w najwyż­szym miejscu osiąga 212 m n.p.m.

Główną rzeką regionu jest Bug. Najważniejszą miejscowością (od której pochodzi nazwa regionu) jest miasto Włodawa.

Przypisy