„Galicia” przed 1898 r. | |
| Klasa | |
|---|---|
| Typ | |
| Historia | |
| Stocznia |
Arsenal de La Graña, Ferrol |
| Wodowanie |
1891 |
| Armada Española | |
| Nazwa |
„Galicia” |
| Wejście do służby |
1894 |
| Wycofanie ze służby |
1898 |
| Marynarka Wojenna Wenezueli | |
| Nazwa |
ARV „Bolívar” |
| Wejście do służby |
wrzesień 1898 |
| Wycofanie ze służby |
1920 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
normalna: 562 tony |
| Długość |
58 m między pionami |
| Szerokość |
6,73 m |
| Zanurzenie |
3,16 m |
| Materiał kadłuba | |
| Napęd | |
| 2 maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej mocy 2600 KM 4 kotły, 2 śruby | |
| Prędkość |
19 węzłów |
| Zasięg |
3400 Mm przy prędkości 10 węzłów |
| Uzbrojenie | |
| 2 działa kal. 120 mm (2 x I) 4 działa kal. 57 mm (4 x I) 1 kartaczownica Nordenfelta kal. 25 mm 6 torped | |
| Wyrzutnie torpedowe |
2 × 356 mm |
| Opancerzenie | |
| pokład: 12,7 mm | |
| Załoga |
91 |
Galicia – hiszpańska kanonierka torpedowa z końca XIX wieku, jedna z sześciu zbudowanych jednostek typu Temerario. Okręt został zwodowany w 1891 roku w stoczni Arsenal de La Graña w Ferrol i wszedł w skład hiszpańskiej marynarki wojennej w 1894 roku. Kanonierka wzięła udział w wojnie amerykańsko-hiszpańskiej, operując na wodach Kuby. W 1898 roku jednostka została zakupiona przez Wenezuelę i przyjęto ją do służby pod nazwą „Bolívar” we wrześniu 1898 roku. Jednostka została skreślona z listy floty w 1920 roku.
Projekt i budowa
„Galicia” została zamówiona i zbudowana w krajowej stoczni Arsenal de La Graña w Ferrol jako jeden z sześciu okrętów typu Temerario. Projekt zakładał powstanie jednostki o stalowym kadłubie, dwóch umieszczonych blisko siebie kominach i dwóch masztach. Kanonierka została zwodowana w 1891 roku.
Dane taktyczno-techniczne
Okręt był kanonierką torpedową o długości między pionami 58 metrów, szerokości 6,73 metra i maksymalnym zanurzeniu 3,16 metra. Wyporność normalna wynosiła 562 tony, pełna zaś 630 ton. Siłownię jednostki stanowiły dwie pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej mocy 2600 KM, do których parę dostarczały cztery kotły: dwa lokomotywowe i dwa cylindryczne. Prędkość maksymalna napędzanego dwiema śrubami okrętu wynosiła 19 węzłów. Okręt zabierał standardowo zapas 106 ton węgla, a maksymalnie mógł pomieścić 130 ton tego paliwa. Zasięg wynosił 3400 Mm przy prędkości 10 węzłów.
Na uzbrojenie artyleryjskie okrętu składały się dwa pojedyncze działa kalibru 120 mm Hontoria M1883 L/35, cztery pojedyncze działa 6-funtowe kal. 57 mm Nordenfelt L/45 i kartaczownica Nordenfelta kal. 25,4 mm L/40 (1 cal). Broń torpedową stanowiły dwie pojedyncze wyrzutnie kal. 356 mm (14 cali), z zapasem sześciu torped.
„Galicia” miała pancerz pokładowy o grubości 12,7 mm (½ cala), chroniący pomieszczenia maszynowni i kotłów.
Załoga okrętu składała się z 91 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba
„Galicia” została przyjęta w skład Armada Española w 1894 roku. W momencie wybuchu wojny amerykańsko-hiszpańskiej jednostka stacjonowała w Cienfuegos. 29 kwietnia 1898 roku w pobliżu Cienfuegos okręt (wraz z kanonierkami „Vasco Núñez de Balboa”, „Satelite”, „Lince” i „Gaviota”) wziął udział w potyczce z blokującymi port okrętami amerykańskimi: uzbrojonym jachtem USS „Eagle” i krążownikiem USS „Marblehead”. Po krótkiej wymianie ognia jednostki hiszpańskie wycofały się do portu, a według raportów amerykańskich „Galicia” została uszkodzona pociskiem kal. 57 mm wystrzelonym przez „Eagle”, który trafił w maszynownię. Kolejne starcie, w którym wzięła udział kanonierka, miało miejsce 13 czerwca, kilkanaście kilometrów na wschód od Cienfuegos. Okręt hiszpański próbował zaatakować nierozpoznany statek, który okazał się amerykańskim krążownikiem pomocniczym USS „Yankee”. „Galicia” podjęła walkę artyleryjską z silniejszą jednostką, wycofując się w kierunku portu, wsparta w późniejszej fazie bitwy przez kanonierkę „Vasco Núñez de Balboa”. Okrętom hiszpańskim udało się powrócić do bazy, przy czym „Galicia” nie poniosła żadnych strat, a na drugiej kanonierce trafienie pociskiem kal. 127 mm spowodowało śmierć trzech i rany 10 członków załogi.
W 1898 roku jednostka została zakupiona przez rząd Wenezueli i przyjęto ją do służby w Marynarce Wojennej tego kraju jako ARV „Bolívar” we wrześniu 1898 roku. Jednostka została skreślona z listy floty w 1920 roku.
Uwagi
- ↑ Jane 1900 ↓, s. 112 podaje, że okręt osiągał prędkość 13,5 węzła.
- ↑ Jane 1900 ↓, s. 112 podaje, że okręt nie miał pancerza, zaś Jane 1970 ↓, s. 321 podaje, że jego grubość wynosiła 3/5 cala.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Chesneau i Kolesnik 1979 ↓, s. 385.
- ↑ Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 377.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Gogin 2014 ↓.
- ↑ Jane 1970 ↓, s. 321.
- ↑ Olender 1995 ↓, s. 27.
- 1 2 Olender 1995 ↓, s. 53.
- 1 2 3 4 Olender 1995 ↓, s. 146.
- 1 2 Gogin 2015 ↓.
- ↑ Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 425.
Bibliografia
- Roger Chesneau, Eugene Kolesnik: Conway’s All The World’s Fighting Ships 1860-1905. London: Conway Maritime Press, 1979. ISBN 978-0-85177-133-5. (ang.).
- Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.).
- Ivan Gogin: BOLÍVAR torpedo gunboat (1894/1898). Navypedia. [dostęp 2019-03-17]. (ang.).
- Ivan Gogin: TEMERARIO torpedo gunboats (1891-1894). Navypedia. [dostęp 2019-03-17]. (ang.).
- Fred T. Jane (red.): Jane’s Fighting Ships 1900. London: Sampson Low, Marston & Co., 1900. (ang.).
- Fred T. Jane (red.): Jane’s Fighting Ships 1905/6. New York: ARCO Publishing Company, 1970. (ang.).
- Piotr Olender: Wojna amerykańsko-hiszpańska na morzu 1998 r.. Warszawa: Lampart, 1995. ISBN 83-86776-10-2.