| Nesoryzomys indefessus | |||
| (O. Thomas, 1899) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
galapagosek reliktowy | ||
| Synonimy | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ) | |||
Galapagosek reliktowy (Nesoryzomys indefessus) – gatunek ssaka z podrodziny bawełniaków (Sigmodontinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae), który występował endemicznie na wyspach Galapagos.
Zasięg występowania
Galapagosek reliktowy występował na wyspach Santa Cruz i Baltra, należących do archipelagu Galapagos u wybrzeżu Ekwadoru.
Taksonomia
Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1899 roku brytyjski zoolog Oldfield Thomas nadając mu nazwę Oryzomys indefessus. Holotyp pochodził z Academia Bay, na wyspie Santa Cruz, w Galapagos, w Ekwadorze.
Gatunek ten był łączony z N. narboroughi i N. swarthi, które różnią się od niego ubarwieniem ciała. Różnice w budowie czaszki i zębów dowodzą odrębności N. swarthi. Status N. narboroughi jako odrębnego gatunku wymaga bardziej szczegółowych badań i jeśli zostanie on uznany za podgatunek N. indefessus, będzie to oznaczało, że gatunek ten jeszcze nie wymarł. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.
Etymologia
- Nesoryzomys: gr. νησος nēsos „wyspa” (tj. Galapagos); rodzaj Oryzomys S.F. Baird, 1857 (ryżniak).
- indefessus: łac. indefessus „niestrudzony”.
Wymarcie
Osobniki tego gatunku były ostatni raz schwytane w 1936 roku. Wyginięcie tego gatunku wiązało się najprawdopodobniej z zawleczeniem na wyspę szczurów śniadych, które konkurowały z rodzimym gatunkiem i sprowadziły patogeny, na które nie był on odporny. Ludzie wprowadzili do ekosystemu Santa Cruz także szczury wędrowne, myszy domowe i zdziczałe koty, które również mogły przyczynić się do wymarcia N. indefessus.
Przypisy
- ↑ Nesoryzomys indefessus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 3 O. Thomas. Description of new neotropical mammals. „The Annals and Magazine of Natural History”. Seventh series. 4, s. 280, 1899. (ang.).
- 1 2 3 D.G. Tirira & M. Weksler, Nesoryzomys indefessus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2019, wersja 2021-3 [dostęp 2021-12-18] (ang.).
- ↑ Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 251. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- 1 2 3 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 408. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
- 1 2 D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Species Nesoryzomys indefessus. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-12-18].
- ↑ E. Heller. Mammals of the Galapagos Archipelago, exclusive of the Cetacea. „Proceedings of the California Academy of Sciences. 3d ser., Zoology”. 3, s. 241, 1904. (ang.).