Gal Costa (urodzona jako Maria da Graça Costa Penna Burgos 26 września 1945 w Salvadorze, stan Bahia, zm. 9 listopada 2022 w São Paulo) – brazylijska piosenkarka pop. Nagrała piosenki w języku portugalskim, hiszpańskim i angielskim.

Życiorys

Gal Costa przyszła na świat w Barra, jednej z dzielnic Salvadoru, jako córka Marii Costy Penny i Arnaldo Burgosa. Kiedy miała 10 lat, zaprzyjaźniła się z siostrami Sandrą i Andréią Gadelha, które w przyszłości zostały żonami znanych piosenkarzy i kompozytorów, Gilberto Gila i Caetano Veloso. W wieku lat 14, gdy po raz pierwszy wysłuchała w radiu piosenki João Gilberto „Chega de Saudade”, zainteresowała się bossa novą. Bliżej zainteresowała się muzyką, gdy rozpoczęła pracę w sklepie płytowym. W wieku 18 lat zawarła za pośrednictwem przyjaciółki Andréi Gadelia znajomość z Caetano Veloso, która to znajomość później przekształciła się w wieloletnią przyjaźń.

Gal Costa zadebiutowała 22 sierpnia 1964 uczestnicząc w koncercie „Nós” u boku takich wykonawców, jak m.in.: Veloso, Gil, Maria Bethânia i Tom Zé. Jeszcze w tym samym roku dała kilka koncertów (Bossa Nova Velha, Velha Bossa Nova) po czym wyjechała z rodzinnego miasta do Rio de Janeiro.

W 1965 zadebiutowała w studio nagraniowym, uczestnicząc w nagraniu piosenki „Sol Negro”, zaśpiewanej w duecie z Marią Bethânią, skomponowanej przez brata tej ostatniej, Caetano Veloso; piosenka znalazła się na debiutanckim albumie Bethânii. Gal Costa nagrała następnie, już pod własnym nazwiskiem, pierwsze single, wydane przez RCA Records: „Eu vim da Bahia” i „Sim, foi você”. W roku następnym artystka uczestniczyła w 1. Rio International Music Festival, ale bez powodzenia.

Pierwszy album Gal Costy, Domingo, został wydany w 1967 przez wytwórnię Philips Records. Był to również debiut płytowy Caetano Veloso. Jedna z piosenek z tego albumu, „Coração Vagabundo”, stała się hitem. Gal Costa nagrywała dla wytwórni Philips (która później przekształciła się w PolyGram) aż do 1983.

W 1968 Gal Costa włączyła się w ruch tropicalismo. Nagrała cztery utwory, które znalazły się na kompilacyjnym albumie Tropicalia: ou Panis et circenses: „Mamãe coragem” (autorzy: Veloso i Torquato Neto), „Parque Industrial” (Tom Zé), „Enquanto seu lobo não vem” (Veloso) i „Baby” (Veloso). Ten ostatni stał się pierwszym ogólnokrajowym hitem Costy w pojedynkę, stając się zarazem klasykiem brazylijskiej muzyki popularnej. W tym samym roku uczestniczyła w 3rd International Music Festival, wykonując „Gabriela Mais Bela” (Roberto i Erasmo Carlos). W listopadzie wzięła udział w Rede Record’s 4th Music Festival wykonując piosenkę „Divino Maravilhoso” (Gil–Veloso), która również stała się ogólnokrajowym hitem i klasykiem brazylijskiej muzyki popularnej.

W 1969 Gal Costa wydała swój debiutancki album solowy, zatytułowany Gal Costa, na którym znalazły się piosenki „Baby” i „Divino Maravilhoso”. Album ten, oscylujący pomiędzy brazylijskim popem a północnoamerykańskim rockiem psychodelicznym, uważany jest za klasyka stylu tropicalismo. Dwie piosenki z tego albumu „Que pena (Ele já não Gosta mais de mim)” (Jorge Ben Jor) i „Não identificado” (Veloso) stały się kolejnymi hitami wokalistki. W tym samym roku Gal Costa nagrała swój drugi solowy album, zatytułowany Gal, zawierający m.in. przeboje „Meu nome é Gal” (Roberto i Erasmo Carlos) i „Cinema Olympia” (Veloso). Pochodzące z albumu piosenki stały się podstawą repertuaru koncertowego Gal Costy.

W 1970 artystka wystąpiła w Wielkiej Brytanii, a w roku następnym, po powrocie do Brazylii, nagrała album Legal. W 1971 odniosła sukces w show Deixa Sangrar, prezentowanym w kilku stolicach, wystąpiła na żywo razem z João Gilberto i Caetano Veloso w TV Tupi. W 1973 wystąpiła na targach płytowych MIDEM w Cannes we Francji, po czym nagrała album Índia.

Albumy wokalistki, nagrywane w latach 70. XX w., utrzymane były w podobnym stylu, co jej dwa pierwsze albumy. Nagrany w 1982 singiel „Festa Do Interior”, pochodzący z albumu Fantasia, stał się największym hitem w jej karierze, osiągając do końca 1982 tytuł multi-platyny.

W latach 80. Gal Costa zdobyła międzynarodową popularność, odbywając tournée m.in.: po Japonii, Francji, Izraelu, Argentynie, Stanach Zjednoczonych, Portugalii i Włoszech

W 1995 Gal Costa wystąpiła w 1995 filmie O Mandarim kreując postać piosenkarki Carmen Mirandy.

Gal Costa kontynuowała swą karierę artystyczną również w XXI w. wydając zarówno nowe albumy, jak i te nagrane dawniej, opracowane na nowo: Gal Boss Tropical (2002), Hoje (2005) i Gal Costa Live at the Blue Note (2006, live).

Gal Costa była biseksualna. W latach 90. była zakochana w Marinie Limie.

Gal Costa zmarła w São Paulo 9 listopada 2022 roku w wieku 77 lat.

Dyskografia

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Strona artystki (port. • ang.)