Gaetano Latilla

Karykatura Latilli
Data i miejsce urodzenia

10 stycznia 1711
Bari

Pochodzenie

włoskie

Data i miejsce śmierci

15 stycznia 1788
Neapol

Gatunki

muzyka poważna, muzyka klasycyzmu

Zawód

kompozytor

Powiązania

szkoła neapolitańska

Gaetano Latilla (ur. 10 stycznia 1711 w Bari, zm. 15 stycznia 1788 w Neapolu) – włoski kompozytor.

Życiorys

Jako dziecko był członkiem chóru przy katedrze w Bari. W latach 1726–1731 uczył się w Conservatorio di San Onofrio w Neapolu u Ignazio Proty i Francesco Feo. Debiutował w 1732 roku operą Li mariti a forza, wystawioną w neapolitańskim Teatro dei Fiorentini. W latach 1738–1741 pełnił funkcję wicekapelmistrza bazyliki Santa Maria Maggiore w Rzymie. Między 1751 a 1772 rokiem przebywał w Wenecji, gdzie w 1751 roku poślubił śpiewaczkę Domenikę Casarini. Od 1756 roku prowadził chór Conservatorio della Pietà, a od 1762 roku był wicekapelmistrzem bazyliki św. Marka. W 1772 roku osiadł w Neapolu, gdzie poświęcił się komponowaniu i pracy pedagogicznej. Jego siostrzeńcem był Niccolò Piccinni. Do uczniów Latilli należeli Thomas Attwood i Giacomo Gotifredo Ferrari.

Twórczość

Należał do przedstawicieli szkoły neapolitańskiej. Jego dorobek obejmuje 46 oper, w tym m.in. Li mariti a forza (Neapol 1732), Angelica ed Orlando (Neapol 1735), Gismondo (Neapol 1737), Madama Ciana (Rzym 1738) i I sposi incogniti (Neapol 1779). Muzyka do większości z nich nie zachowała się. Ponadto napisał m.in. oratorium L’onnipotenza e la misericordia divina, 3 symfonie, 6 kwartetów smyczkowych. Muzyka Latilli cechuje się bogatą inwencją melodyczną, brak jej jednak rysów indywidualnych.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 5. Część biograficzna klł. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1997, s. 296. ISBN 978-83-224-3303-4.
  2. 1 2 3 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 3 Haar–Levi. New York: Schirmer Books, 2001, s. 2045. ISBN 978-0-02-865528-4.
  3. 1 2 3 Bertil van Boer: Historical Dictionary of Music of the Classical Period. Lanham: Scarecrow Press, 2012, s. 332–333. ISBN 978-0-8108-7183-0.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.