Gabriel Kniaginin
Data i miejsce urodzenia

8 maja 1905
Mediolan

Data i miejsce śmierci

23 czerwca 1980
Warszawa

profesor nauk technicznych
Specjalność: odlewnictwo
Alma Mater

Akademia Górniczo-Hutnicza

Profesura

1957

Uczelnia

Politechnika Śląska
Akademia Górniczo-Hutnicza

Rektor Politechniki Śląskiej
Odznaczenia

Gabriel Kniaginin (ur. 8 maja 1905 w Mediolanie, zm. 23 czerwca 1980 w Warszawie) – polski inżynier, specjalista w dziedzinie odlewnictwa żeliwa i staliwa.

Życiorys

W latach 1923–1930 studiował na Wydziale Hutniczym Akademii Górniczej w Krakowie (dyplom w 1933). Jednocześnie pobierał lekcje śpiewu operowego (bas) w Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie.

Po zakończeniu studiów pracował w hucie "Pokój" w Rudzie Śląskiej i odlewni Zieleniewski-Fitzner-Gamper w Dąbrowie Górniczej. W latach 1937–1945 był dyrektorem odlewni Huty Bankowej. Od 1945 do 1947 pełnił funkcję dyrektora technicznego huty "Zabrze", od 1947 do 1949 był jej dyrektorem naczelnym. W latach 1949–1950 pozostawał na stanowisku dyrektora naczelnego Gliwickich Zakładów Hutniczych. W tym czasie wykładał w Szkole Hutniczej w Dąbrowie Górniczej.

Był prorektorem ds. nauki Politechniki Śląskiej w latach 1950–1952 i rektorem od 1952 do 1954. Od 1957 pracował w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. W 1957 został mianowany profesorem nadzwyczajnym, a w 1958 profesorem zwyczajnym oraz kierownikiem Katedry Metalurgii i Odlewnictwa Staliwa, którym pozostawał do 1975. Pełnił także funkcje dyrektora Instytutu Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa (1969–1972).

W 1963 obronił pracę doktorską nt. „Austeniczne staliwo manganowe”. Prowadził badania nad wpływem technologii wytapiania na czystość stali i odporność na zużycie staliwa wysokomanganowego.

Działał w Komisji i Komitecie Hutnictwa PAN. Był przewodniczącym gliwickiego koła Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego oraz Stowarzyszenia Technicznego Odlewników Polskich, Rady Redakcyjnej Archiwum Hutnictwa (1956–1959) oraz członkiem Rady Naukowej Instytutu Odlewnictwa w Krakowie (1949–1958).

Pochowany w alei zasłużonych cmentarza Rakowickiego w Krakowie (kwatera LXIX pas A-II-5).

Ważniejsze publikacje

  • Odlewnictwo staliwa. Staliwo węglowe (Warszawa, Państwowe Wydawnictwo Techniczne, 1956)
  • Austenityczne staliwo manganowe: studium monograficzne (PWN, Oddział w Krakowie, 1968)
  • Staliwo: metalurgia i odlewnictwo (Katowice, Śląsk, 1977)

Nagrody i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Gabriel Kniaginin. [w:] Historia AGH [on-line]. AGH. [dostęp 2024-03-20].
  2. 1 2 3 4 Hieronim Sieński, Profesor Gabriel Kniaginin, „Biuletyn AGH”, 89, 2015, s. 27–29 [dostęp 2024-03-20].
  3. 1 2 Kniaginin Gabriel (1905–1980), prof. zw. dr inż., Politechnika Śląska [zarchiwizowane 2019-02-25].
  4. ↑ Internetowy lokalizator grobów. Gabriel Kniaginin, Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie [zarchiwizowane 2019-01-27].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.