Fyla (gromada) językowa (ang. linguistic phylum) – w klasyfikacji genetycznej języków jednostka skupiająca pewną liczbę (kilka-kilkanaście) gałęzi językowych łączących rodziny i języki charakteryzujące się pewną dozą podobieństwa. Fyle są czasem grupowane w jeszcze wyższe jednostki zwane makrofylami. Makrofyla to fyla plus gałąź.
Mianem tym bywają określane słabo wykazane propozycje dużych rodzin językowych (których jedność genetyczna pozostaje niepewna). Czasem preferuje się mówienie o „postulowanych rodzinach językowych” bądź „postulowanym dalekim pokrewieństwie”.
Pojęcie zostało zaczerpnięte z terminologii biologicznej. Nie jest konsekwentnie stosowane przez wszystkich językoznawców, ale pojawia się w kontekście opisu niektórych obszarów językowych, m.in. języków papuaskich i języków autochtonicznych Ameryk. Przykładowo: wśród języków Indian Ameryki Północnej wyróżnia się np. fylę makrosiouańską, fylę makroalgonkiańską itp.
Przypisy
- ↑ Majewicz 1989 ↓, s. 11.
- 1 2 Jones 2005 ↓, s. 153.
- 1 2 Foley 2018 ↓, s. 201.
- ↑ Huptyś 2014 ↓, s. 27.
Bibliografia
- Alfred F. Majewicz, Języki świata i ich klasyfikowanie, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1989, ISBN 83-01-08163-5, OCLC 749247655 (pol.).
- William A. Foley, The Languages of the Sepik-Ramu Basin and Environs, [w:] Bill Palmer (red.), The Languages and Linguistics of the New Guinea Area: A Comprehensive Guide, Berlin–Boston: Walter de Gruyter, 2018 (The World of Linguistics 4), s. 197–432, DOI: 10.1515/9783110295252-003, ISBN 978-3-11-028642-7, OCLC 1041880153 [dostęp 2022-12-27] (ang.).
- Szymon Huptyś, Języki antypodów: współczesny stan badań nad językami papuaskimi i austronezyjskimi, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2014, ISBN 978-83-233-3778-2, OCLC 898263549 [dostęp 2024-04-24].
- Peter N. Jones, Respect for the Ancestors: American Indian Cultural Affiliation in the American West, Boulder, CO: Bäuu Institute Press, 2005, ISBN 0-9721349-2-1, OCLC 123903667 [dostęp 2023-01-29] (ang.).