| Historia | |
| Stocznia |
Odero |
|---|---|
| Położenie stępki |
1896 |
| Wodowanie |
1897 |
| Regia Marina | |
| Wejście do służby |
1897 |
| Wycofanie ze służby |
1921 |
| Los okrętu |
sprzedany na złom |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
293 |
| Długość |
62,1 m |
| Szerokość |
6,4 m |
| Zanurzenie |
2,28 m |
| Napęd | |
| maszyna parowa 4730KM | |
| Prędkość |
24 węzłów |
| Uzbrojenie | |
| zobacz tekst | |
| Załoga |
50 |
Fulmine – pierwszy włoski kontrtorpedowiec.
Stępkę pod "Fulmine" położono w stoczni Odero w 1897 roku, a wodowano go i wszedł do służby rok później. "Fulmine" nie udało się osiągnąć zaplanowanej dla niego prędkości 30 węzłów i okręt został uznany za nieudany, ale zdobyte przy jego konstrukcji doświadczenie zaowocowało późniejszym znacznie bardziej udanym typem Soldati.
Początkowo uzbrojony był w pięć armat 57 mm i trzy 355,6 mm wyrzutnie torped, w 1901 jego uzbrojenie została zmienione na jedną armatę 76,2 mm, dwie armaty 57 mm i dwie wyrzutnie torped.
W latach 1906-11 "Fulmine" używany był do szkolenia kadetów z wyjątkiem krótkiego okresu (listopad 1911 – maj 1912) kiedy brał udział w wojnie włosko-tureckiej.
Okręt został sprzedany na złom w 1921 roku.
Przypisy
- 1 2 3 4 Eric Osborne: Destroyers: An Illustrated History Of Their Impact (Weapons and Warfare). ABC-Clio. ISBN 1-85109-479-2.
- ↑ Bernard Ireland: The Illustrated Guide To Destroyers And Frigates. 2009. ISBN 978-1-84681-336-8. (ang.).
- ↑ Robert Gardiner, Przemysław Budzbon, Randal Gray: Conway's All the world's fighting ships, 1906-1921. London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.).