Widok z Pasma Pewelskiego | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Pasmo | |
| Wysokość |
750 m n.p.m. |
Położenie na mapie gminy Koszarawa | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa śląskiego | |
Położenie na mapie powiatu żywieckiego | |
| 49°39′31,0″N 19°23′29,5″E/49,658611 19,391528 | |
Fulbojów Groń (750 m n.p.m.) – szczyt Pasma Laskowskiego, które w regionalizacji fizycznogeograficznej Polski według Jerzego Kondrackiego zaliczane jest do Beskidu Makowskiego, w nowszej regionalizacji z 2018 roku do Beskidu Żywiecko-Orawskiego, a w najszerszym rozumieniu do Beskidu Żywieckiego. Znajduje się w Paśmie Laskowskim pomiędzy Kubiesów Groniem i Wyczyszczonem. Na mapie Compassu szczyt ten nie jest opisany, na mapie Geoportalu nazwa Fulbojów Groń odnosi się nie do szczytu, lecz do jego północno-zachodniego grzbietu. Na grzbiecie tym, w większości porośniętym lasem, są należące do Pewli Wielkiej osiedla Kuklówka i Szewczyki. Stok południowo-wschodni (tzw. Koszarawski Groń) należy do wsi Koszarawa. Niegdyś w większości zajęty był przez pola uprawne, obecnie zarastające lasem.
Pierwszy człon nazwy szczytu pochodzi od nazwiska Fulboj, zaś drugi człon, słowo „groń” (w języku słowackim „grúň") jest pochodzenia wołoskiego, jest często używane w Karpatach i oznacza stromy brzeg nad rzeką lub potokiem lub grzbiet między dwoma strumieniami.
Przypisy
- ↑ Geoportal. Mapa topograficzna [online] [dostęp 2024-05-09].
- ↑ Jerzy Kondracki, Geografia regionalna Polski, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 318, 327–328, ISBN 83-01-12479-2.
- ↑ J. Balon, M. Jodłowski, P. Krąż, Beskidy Zachodnie (513.4–5)', [w:] A. Richling i inni red., Regionalna geografia fizyczna Polski, Poznań 2021, s. 481–496.
- ↑ Stanisław Figiel, Urszula Janicka-Krzywda, Wojciech W. Wiśniewski Piotr Krzywda, Beskid Żywiecki: przewodnik, Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2012, s. 11, ISBN 978-83-62460-30-4.
- 1 2 Geoportal. Mapa lotnicza [online] [dostęp 2024-05-09].
- ↑ Beskid Śląski i Żywiecki. Mapa 1:50 000, Kraków: Compass, 2011, s. 1, ISBN 978-83-7605-084-3.
- ↑ Aleksy Siemionow, Ziemia Wadowicka. Monografia turystyczno-krajoznawcza, Wadowice: Komisja Turystyki Górskiej Oddziału PTTK „Ziemia Wadowicka” w Wadowicach, 1984, s. 350–442.